12-5-2018: De dag waarop de helden van VVOR 4, LEGENDES werden!

Verslag kampioenschap VVOR4
Ergens begin augustus 2017 kreeg ik een telefoontje met de vraag om met een aantal jongens over te stappen naar een ander team. Na lang overwegen, toch besloten om over te stappen. Waar ben ik aan begonnen? Dacht ik in eerste instantie. Allemaal jonge gasten, die het voetballen niet altijd serieus leken te nemen (ervaringen uit de voorgaande jaren), maar niets bleek minder waar.

Op 23 september begon dan eindelijk de competitie. De bekerwedstrijden werden meer gezien als oefenpotjes en de uitslagen werden niet zo nauw genomen. In de transferperiode voegde wij nog een Spanjaard (we kwamen er aan het einde van het seizoen pas achter, dat hij echter Braziliaanse roots heeft) aan ons team. De eerste wedstrijd werd met maar liefst 8-0 gewonnen en direct was er hosanna, kampioen dit en dat en ga zo maar door. Dit gevoel werd direct de kop ingedrukt toen we de tweede wedstrijd tegen SDV hadden verloren met 3-1. De twee wedstrijden daaropvolgend werden met ruime cijfers gewonnen: 8-1 en 8-2. Het gevoel van onoverwinnelijkheid kwam terug en er werd alweer gesproken over het kampioenschap, terwijl we pas vier wedstrijden onderweg waren. De concurrenten bleven in die tijd ook punten pakken, dus het verschil op de ranglijst bleef minimaal. Op 11 november speelden wij uit bij Spirit, wat later onze grootste concurrent bleek te zijn. O, het zijn allemaal oudjes; die kunnen er niks van; die lopen we er zo uit en nog meer van dergelijke uitspraken galmden door de kleedkamer. Uiteindelijk kansloos met 4-1 verloren. Weer met beide voeten op de grond gezet. De wedstrijd erna speelden we gelijk met 2-2 tegen de Zwervers. Wat nu?

Inmiddels alweer na zes wedstrijden acht verliespunten en het seizoen duurde nog erg lang. De concurrenten liepen inmiddels van ons weg op de ranglijst. We hebben de koppen bij elkaar gestoken en zijn weer teruggegaan naar de basis, daarbij hebben we onze tactiek veranderd en spraken we af om alleen nog maar van wedstrijd naar wedstrijd toe te leven.

Dit was het begin van een ongekende reeks van maar liefst tien overwinningen op rij. Winstpartijen, die we in de laatste minuten over de streep trokken. Achterstanden, die we door wilskracht te tonen konden ombuigen van 1-3 naar een 4-3 overwinning. Dit was niet mogelijk geweest zonder de collectiviteit van dit team en de wil om voor elkaar te werken. Gedurende onze reeks overwinningen begonnen de concurrenten steken te laten vallen, waardoor wij steeds verder stegen richting de eerste plek op de ranglijst. Na onze laatste overwinning op 28 april wisten wij dat onze kampioenswedstrijd tegen onze directe en op dat moment nog enige concurrent op 12 mei 2018 zou zijn.

Wat doe je als je nog twee weken moet wachten? Voorbereiden natuurlijk. Schaal en medailles werden besteld. Vuurwerk, rookbommen en champagne werden geregeld en uiteraard werden alle bekenden, onbekenden uitgenodigd voor de wedstrijd van het jaar. Er werd zelfs weer eens op woensdag getraind ter voorbereiding op de wedstrijd. De avond/nacht voorafgaand aan de wedstrijd stuurden jongens in de groepsapp dat ze vroeg gingen slapen. Het moest niet gekker worden.

Zaterdag 12-05-2018, de dag waarop de helden van het 4e, Legendes werden.
Een zin uit mijn oppepfilmpje, wat ik in de ochtend naar de jongens stuurde. Het vertrouwen was er en is ook nooit onterecht gebleken. De wedstrijd stond gepland om 15:00 uur en voor 14:00 uur was het team al compleet en na een speech stonden we onze warming-up al om 14:30 uur te doen (normaal gesproken kwamen we pas 10 minuten voor aanvang het veld op gelopen). De tegenstander was op dat moment ook nog in geen wegen te bekennen. Voor ons was een gelijkspel al voldoende, maar we spraken met elkaar af om vanaf het begin vol voor de elfde overwinning op rij te gaan. De toss werd door mij gewonnen en de eerste tik was al uitgedeeld. Onder luid gejuich van het publiek, die uit letterlijk alle hoeken van het land was gekomen, namelijk o.a. Drenthe, Waalwijk, Vlissingen, werd het eerste fluitsignaal afgegeven. We begonnen direct sterk en lieten de tegenstander meteen merken dat er niets te halen was voor hen. Na drie minuten kreeg Danny de bal diep gespeeld en besloot hij de bal in de verre hoek te schieten en daar was alweer de 1-0 en de Venhoeve trilde op zijn grondvesten. Geen vijf minuten later besloot Roemer na een flitsende aanval over meerdere schijven de bal te schieten van ongeveer 20/25 meter, Goallll 2-0. De vreugde kon niet op en wat een fantastische start. Snel daarna door onoplettendheid vanuit onze kant scoorde de tegenpartij de 2-1. We herstelden ons direct door weer terug naar de basis te gaan en weer compact en geduldig te gaan spelen. Met een 2-1 voorsprong zijn we de rust in gegaan en hebben we met elkaar nog een aantal bemoedigende woorden gesproken.

De tweede helft ging op en neer en toen maakte onze Spanjaard Tomas uit de corner middels een kopbal de belangrijke 3-1. Snel daarna wisselden wij de sterk spelende Kiran, wat meteen tot een goal en de 3-2 leidde van de spits van de tegenstander. Kiran werd direct weer terug gewisseld, waarna de tegenstander cynisch lachte. Oftewel zij baalden, want hun spits had nog geen pepernoot geraakt tot het moment van wisselen. En wat bleek, hij raakte nu weer geen pepernoot meer en raakte alleen maar gefrustreerder. Met nog geen vijf minuten spelen kreeg ik de bal in het strafschopgebied aangespeeld en wilde de keeper omspelen, waarna hij mij onderuit haalde. De penalty, genomen door onze fantastische keeper Mike, werd onberispelijk en hard door het midden geschoten, de 4-2 was een feit en wij wisten dat het feest al bijna kon beginnen. Daar was uiteindelijk het eindsignaal en het vuurwerk kon worden afgeschoten.

Als aanvoerder en leider van dit team wil ik alle jongens nog persoonlijk bedanken voor hun inzet en bijdrage aan dit geweldige kampioenschap.

• Mike: een sterke speler, besloot dit jaar te gaan keepen en hoe. Hij pakte onmogelijke ballen, waarna zelfs de tegenstander zei: dit gaat hem vandaag niet worden. Heeft ons vaak op moeilijke momenten met zijn reddingen erdoorheen gesleept.
• Dylan (rechts-/linksback): grote ontwikkeling doorgemaakt. Stond verdedigend altijd zijn mannetje en schakelde daarbij de vleugelaanvallers altijd uit.
• Kiran (centrale verdediger): top seizoen gedraaid en iedere wedstrijd weer laten zien hoe je een spits moet uitschakelen.
• Joram (centrale verdediger): mede-leider en vice-aanvoerder van het team. Zorgde voor rust achterin en organiseerde het team van achteruit. Pakte ook doelpunten mee. Scoorde o.a. het doelpunt van het seizoen in de laatste seconde tegen concurrent AGE-GKK, waardoor de wedstrijd met 3-2 werd gewonnen.
• Guido (links-/rechtsback): leek soms wat dromerig op het veld te staan, maar schakelde altijd zijn directe tegenstander uit. Kwam af en toe tijdens wedstrijden ook mee naar voren en heeft hierbij ook gescoord.
• Yannick (rechts-linksback): dit seizoen langdurig geblesseerd. Heeft hier en daar minuten gemaakt en zelfs gescoord. We vertellen er niet maar bij dat het in eigen goal was. Doelpunt is doelpunt.
• Patrick (links-/rechtsback, middenvelder): voor hem is maar één woord van toepassing: Stoomlocomotief. Nooit opgeven, altijd de duels willen winnen en altijd met de borst vooruit gespeeld.
• Nick (middenvelder): speelde voornamelijk als belangrijke verdedigende middenvelder en zorgde ervoor dat de andere middenvelders hun spelletje konden spelen. Maakte zelfs in één wedstrijd twee doelpunten.
• Roemer (middenvelder): had soms tijdens wedstrijden last van de vorige nacht, maar als hij er stond, dan was hij ongrijpbaar en een belangrijke schakel op het middenveld. Scoorde de belangrijke 2-0 in de kampioenswedstrijd.
• Tomas (middenvelder): onze Spanjaard, die Braziliaans bleek te zijn. Speelde dit seizoen fantastisch en het was wel te zien dat hij van Samba houdt. Heeft belangrijke goals en assists gegeven. Tussendoor nog even de hele marathon gelopen. Één tip voor hem: zorg dat je voor de wedstrijd je haren doet, zodat je niet tijdens de wedstrijden om haarelastiekjes moet vragen.
• Sandor (verdediger, middenvelder, aanvaller): heeft een goed seizoen gedraaid. Scoorde middels een prachtige vrije trap. Was vooral altijd en overal op welke positie dan ook inzetbaar.
• Joeri (aanvaller): maakte veelvuldig gebruik van zijn snelheid en draaide constant weg van zijn directe tegenstander.
• Danny (aanvaller): was lange tijd onzeker i.v.m. het uitblijven van doelpunten oftewel het constant om zeep helpen van kansen. Het team en hijzelf bleven altijd geloof houden. Scoorde uiteindelijk tegen Capelle de bevrijdende treffer, waarna hij ook nog eens de belangrijke 1-0 maakte in de kampioenswedstrijd.
• Robbie (aanvaller): soms egoïstisch en teveel voor eigen succes gaan, maar desondanks veel belangrijke goals voor het team gemaakt en daardoor ook een belangrijke bijdrage gehad in het kampioenschap.
• Cuong (aanvaller): niet voor niets dit seizoen de bijnaam “Killer Cuong” gekregen. Heeft veel belangrijke goals gemaakt en bleef altijd oog in oog met de keeper kalm en wist de kansen altijd af te maken.

Tenslotte wil ik iedereen bedanken die ons dit seizoen gesteund hebben. Henk en Herman, jullie ook bedankt voor jullie bereidwilligheid om met ons mee te denken en bij te staan.

Mijn grootste dank gaat uiteindelijk uit naar de oma van Tomas en mijn eigen vader. Zij waren er altijd om ons te steunen en om ons een schop onder de kont te geven wanneer dit nodig was. Dit kampioenschap is ook voor jullie!

Een trotse aanvoerder van V.V.O.R. 4,

Truong Le