Verslag 20-10-2018: LMO Ve1 – VVOR Ve1. Uitslag 2-0

Voor de 2e ronde van de beker kwam er een uitwedstrijd aan de Linker Maas Oever uit de koker. En zoals een nieuw spreekwoord vanaf vandaag luid: ” Moet je naar Zuid, dan weet je zeker dat de scheids thuis fluit”. LMO is de koploper in de 2e klasse, die mede door de voorkennis over leidsmannen “van de overkant” , níet  onderschat mochten worden. Na een vriendelijk ontvangst en het verzoek om de aftrap 5 minuten uit te stellen, omdat er nog wat heren van de thuisploeg onderweg waren, werd er om 12:05 uur afgetrapt in een heerlijk zonnetje. De thuisploeg had, zeker voor een 2e klasse team, een aardige ploeg die vooral draaide op een rappe spits en twee aardige middenvelders, waarvan er 1 niet direct de veteraan gerechtigde leeftijd leek te hebben, maar vooruit……

De wedstrijd was aardig in evenwicht, waarbij VVOR zeker het eerste half uur meer balbezit had en de bal redelijk rond speelde. LMO trok zich aardig terug, maar probeerde zo nu en dan met diepe ballen ook de rappe spits weg te sturen. Dit lukte de eerste 30 minuten eigenlijk nauwelijks, omdat Ron en Cor de spits prima afstopte.

Er was veel ruimte aan met name de rechterkant van VVOR. Deze ruimte werd steeds meer benut door afwisselend Stefan, Marcel en Pascal. Robert kwam met regelmaat goed de bal halen, maar in deze acties kwamen de eerste haarscheuren van de sportiviteit van de gastheren naar boven. Een flink aantal keren werd Robert omver gekegeld of neergetrokken, zonder dat de scheidsrechter hierop ingreep. Wanneer Robert de overtredingen wist te ontwijken, werd hij ten onrechte afgevlagd (door de “goudeerlijke” grens, aldus een LMO speler) en gefloten door de leidsman.

Het was dus wel duidelijk dat er op de linker Maas oever iets extra’s nodig was om te winnen. Stefan was uit een prima voorzet van Robert erg dicht bij de 0-1, maar de keeper redde fraai. Na ongeveer 25 minuten kwamen er “spontaan” nog 2 versterkingen aanzetten die ook iets jonger en fitter oogde als de andere heren van LMO. Waar VVOR lang het betere van het spel had, daar veranderde het spelbeeld toen beide heren er na ongeveer 35 minuten in kwamen. Hoewel 1 van de heren aangaf dat hij 40 was, zei zijn spelerspas toch iets anders. LMO werd duidelijk sterker met deze verse krachten en waren zelfs dicht bij de 1-0. Toch haalde VVOR met goed voetbal, teamspirit en vechtlust de rust met 0-0 op het scorebord.

Wat zich in de tweede helft allemaal afspeelde was het best te omschrijven als een klucht waarin het wachten was tot Piet Bambergen ten tonele kwam.

Na ongeveer 5 minuten in het tweede deel, werd er wederom niet gefloten na een overtreding op 1 van de VVOR spelers. Toegegeven, op het middenveld had er feller ingegrepen kunnen worden, maar de niet gegeven vrije trap resulteerde aan de andere kant van het veld voor de 1-0. Dit leek het signaal voor de man met de fluit om de wedstrijd voor zijn zo dierbare LMO op slot te gooien. De heren van LMO maakte hier gretig gebruik van en gingen regelmatig verbaal, maar ook fysiek over de schreef. Het was niet zo dat VVOR daar niets tegenover zette, maar de fluit werkte wel bij overtredingen van VVOR, maar leek te weigeren bij overtredingen van LMO. Een ietwat opgefokte middenvelder richtte zijn woede verbaal met name op Herman, maar had ondertussen Pascal al uit de wedstrijd gebeukt en forse overtredingen op Cahit en Eelco gemaakt. Hiervoor werd uiteraard niet gefloten. Maar het werd nog erger. De leidsman keurde de loepzuivere gelijkmaker van Ron af. Ron kopte diagonaal prima binnen, maar zou geduwd hebben. Bij een uitbraak aan de andere kant, waarbij Mark zich prima voor de voeten van de rappe aanvaller gooide en de bal klemvast had, floot de man met de fluit voor een strafschop. Hij stond op een meter of 25 en had geen zicht op de situatie. Gelukkig voor VVOR gaf de spits zelf aan niet geraakt te zijn, waarna de strafschop werd omgezet in een vrije bal voor de blauw zwarten. De scheidsrechter gaf aan Ron aan dat hij het niet zeker wist, maar dacht dat het een penalty was……… Zover de redactie weet, is gokken in het voetbal niet toegestaan, zeker niet door de arbiter. Vraag maar aan Dick Jol.

Maar dit was niet eens het dieptepunt.

Zo’n 7 minuten voor tijd brak LMO nogmaals door de VVOR defentie via de rappe 40 jarige dertiger. Deze werkte de bal over Mark heen, maar kwam via de lat op ongeveer een meter van de lijn, in de voeten van Ron, die de bal wegwerkte. Tot grote verbazing van alles wat zwart en blauw was, floot de scheidsrechter voor een doelpunt. 2-0.

De beste man ston rond de middencirkel, maar wist zeker dat het een doelpunt was, omdat…….. ( en nee, het was niet Ralph Inbar in een Roelof Luinge pak)  hij het net zag bewegen ?!?!?! De reacties die dit kansloze  schouwspel losmaakte bij de heren van de Venhoeve zorgde er voor dat de man met de fluit de wedstrijd direct beëindigden en Marcel op de koop toe nog een rode kaart gaf.

Deze verscheen niet op het wedstrijdformulier, hopelijk omdat de Thijs van Leer van Zuid inzag dat hij het wel heeeeeeel bond had gemaakt. Zo kwam er een droevig einde aan een potje die nog best leuk begon. Wel een schoolvoorbeeld om te zien dat een wedstrijd fluiten zo makkelijk nog niet is. Daarom extra respect voor de dames en heren die dit wel kunnen.

Hiermee zit het bekeravontuur er op voor de oude helden uit Rotterdam Oost en kan de focus volledig op de competitie worden gericht. Die gaat volgende week verder in Leiderdorp, op bezoek bij RCL.