Verslag 3-11-2018: VVOR Ve1 – Alphia Ve1. Uitslag 4-4

Op sportpark de Venhoeve mochten de helden van weleer het opnemen tegen de mannen van Alphia. De laatste wedstrijd voordat er afgereisd wordt naar Polen, alwaar Krakau onveilig gaat worden gemaakt.

Door de ietwat  onfortuinlijke nederlaag van vorige week, moest er vol gegaan worden voor de 3 punten tegen de promovendus uit Alphen aan de Rijn. VVOR ging uitstekend van start op het prima hoofdveld en domineerde vanaf de aftrap. De bezoekers leken niet in staat om in het goede combinatiespel van de gastheren mee te gaan. Dit resulteerde al snel in de 1-0 voor de thuisploeg, na een prima kopbal van Jeff. Er leek geen vuiltje aan de lucht en de blauw zwarten leken af te stevenen op een eenvoudige middag. Dit leek kracht bij gezet te worden door een snelle 2-0, maar deze scheen buitenspel te zijn geweest. Al waren hier wat twijfels over bij de thuisploeg, hier werd niet moeilijk over gedaan. Tot dat moment ging het creëren van kansen zo makkelijk, dat het wachten was op de 2-0. Deze kansen kwamen ook, maar konden niet worden gepromoveerd tot doelpunten, mede door goed keeperswerk van de Alphia doelman. Wat er vervolgens gebeurde was iets waar VVOR Ve1 inmiddels steeds meer om bekend gaat staan. Duels werden verloren, er werd niet meer voor elkaar geknokt en de tegenstander kreeg zowaar ruimte om te voetballen. De 1-1 kwam tot stand door een afgevallen bal op rand 16,  die door geen enkele blauw zwarte veteraan werd aangevallen. Wel ontnamen een aantal spelers het zicht van de doelman, waardoor de bal met een bekeken boogbal in de verre hoek werd geplaatst. Nog geen reden tot paniek, want VVOR was tot de gelijkmaker veel beter. Toch werd er niet veel later weer door een aantal man niet ingegrepen, waardoor een Alphia aanvaller vogelvrij voor Pascal opdook en in de verre hoek kon inschieten voor de onverwachtse 1-2.

VVOR leek even de rug te rechten en ging weer beter combineren. Vanuit een goede combinatie en idem voorzet vanaf rechts, knikte Herman netjes binnen voor de 2-2. Herman lijkt op de dreef te zijn en weet de weg naar het net weer steeds vaker te vinden. (Dit even uitgelicht, omdat Herman zijn 2 doelpunten van vorige week wat matig omschreven vond). Helaas was ook deze wederopstanding weer van korte duur, want Alphia kreeg weer heel veel ruimte om de aanval te zoeken. Het was niet eens zo dat ze dit zo geweldig deden, maar vooral dat VVOR dit dramatisch verdedigde. Na weer een serie van niet en nauwelijks ingrijpen door de thuisploeg, mocht Alphia op slag van rust nog vrij een voorzet de zestien in gooien. Omdat een blauw zwarte het nodig vond om van een afstand “KEEPER” te schreeuwen, grepen Cor en Han niet in. Omdat het niet de keeper zelf was die dit riep en dus ook niet kwam, kon de lange Alphia aanvaller van dichtbij tussen twee man in, inkoppen. 2-3.
Ondanks een prima eerste 20 minuten, toch een dramatische eerste helft.

VVOR was er van overtuigd dat er van deze tegenstander echt niet verloren hoefde te worden en trokken vol goede moed ten strijden voor de 2e helft. Er werd iets korter gedekt en iets feller op de man gezeten. Toch moest het strijdplan al snel in de 2e helft even in de ijskast, omdat Cor al snel met een gele kaart en dus een tijdstraf naar de kant werd gestuurd. De verder prima fluitende leidsman zat er hier toch even naast en VVOR werd door de man minder situatie achteruit gedwongen. Toch was Alphia niet bij machten om de man meer situatie om te zetten in doelpunten. VVOR ging nadat het weer met 11 man stond en kort erna wisselde, vol op de aanval spelen. Met nog genoeg tijd op de klok werd niet veel later de 3-3 binnen gewerkt door Hans na wederom prima combinaties. De wedstrijd was weer helemaal open.

Nu ging VVOR echt voor de winst en creëerde ook aardig wat kansen op de 4-3, die er weer niet in gingen, ook nu mede door prima keeperswerk van de bezoekende doelman. Alphia kreeg wel iets meer ruimte voor de counter en gooide de ballen steeds de  diepte in. Bij een misverstand tussen Han en Jeff, waarbij Han de bal in de voeten van een tegenstander schoof op rand 16 meter, ging het finaal mis. De spits die de bal onderschepte besloot uit te halen, maar produceerde een slap rollertje. Pascal kon de bal makkelijk stoppen in de hoek ………… Was het niet dat de bal onder hem door schoof en tergend langzaam in het doel verdween voor de 3-4.

Als Pascal op dit moment door de grond had kunnen zakken, dan was hij nu ergens in een kuil op een strand in Australië terug gevonden. Er was gelukkig nog tijd en dus koos VVOR nogmaals volop de aanval. Onno offerde zich op zodat Cor in de verdediging plaats kon nemen en Ron als extra spits mee kon. Dit resulteerde weer in een lading kansen. Alex was met een stiftje over de keeper erg dicht bij, maar de bal kwam via de binnenkant van de paal weer het veld in. Vanuit een goede voorzet van Ewoud wist Ron (godzeidank) de 4-4 binnen te knikken. Jeff, Hans en in de slotseconden Alex waren nog dicht bij de 5-4, maar het was zo’n dag……… Alphia: 3 kansen, 4 goals, VVOR: 624 kansen, 4 goals.

Volgende week een weekje vrij ivm het  “cultuur snuiven” in Krakau, om vervolgens een week later de nr 2 van dit moment, Quick Steps te ontvangen. Willen de blauw zwarten uit de degradatiezone weg blijven, dan is resultaat in deze pot een must!!!
Vanuit een kuil op een Australisch strand…….. Veel plezier in Krakau.