Verslag 8-12-2018:  TAC90 ve1- VVOR Ve1 Uitslag 4-3

Aangezien vaste reporter Pascal een sabbatical (van hopelijk maar een paar weken) heeft genomen en ondergetekende weer zeeën van tijd heeft is de pen weer opgenomen door een oude vertrouwde verslaggever. Het niveau van Pascal zal overigens bij lange na niet gehaald worden. TAC90, vlak bij het Zuiderpark in Den Haag gevestigd, heeft een goede start van het seizoen gehad. De laatste weken haperde de motor echter, zodat de getergde veteranen van VVOR mogelijkheden zagen om de gifbeker te begraven.

We startten sterk, zetten druk op de bal en gaven de tegenstander geen ruimte om te voetballen. Dit resulteerde al vrij snel in de 0-1. De keeper raakte de bal half, Herman ving de bal op de rand 16 op, liet de bal stuiteren en schoot met zijn linker wreef de bal in de benedenhoek. Daarna verloren we de grip op wedstrijd. Ballen werden zonder te kijken ingeleverd en er werd onvoldoende werklust op de mat gelegd. Een van de behendige spitsen was onze verdediging te slim af en wist te bal diagonaal binnen te schuiven. Nog niets aan de hand. Dom balverlies voorin gaf TAC de gelegenheid om de aanval over te nemen. Dat leek te mislukken. Keeper Chris, die bereid was gevonden om voor de tweede achtereenvolgende week het doel te verdedigen,  dook echter half over een bal heen, hierdoor werd het toch ineens gevaarlijk omdat de bal bleef liggen. Het buitenkansje werd gretig verzilverd. Dan moest het maar in de tweede helft gebeuren.

VVOR was zeker niet de mindere, creëerde echter net als de eerste helft niet veel kansen. Uit een prachtige lange bal die over de verdediging viel werd de 3-1 binnen gewerkt. VVOR rechtte de rug, Gerard schoot prachtig van buiten de 16 in de linker bovenhoek. De jacht naar de gelijkmaker was geopend. Weer was het TAC dat helaas scoorde. Volledig vrijgelaten schoot men eerst nog tegen Chris aan, de rebound was niet te missen. Nog was het niet gedaan. Stefan werd op rechts weggestuurd en wist de inlopende Kaan te bedienen voor de 3-4. Tijd voor alles of niets. Het werd het laatste, al was Kaan heel dicht bij de gelijkmaker. De keeper miste een hoge bal, Kaan draaide zich vrij en dacht binnen te schuiven. Een prima sliding op wilskracht van een verdediger wist de bal nog tot corner te verwerken. Misschien was die laatste actie wel symbolisch voor dit seizoen. We missen meestal de echte wil om te winnen, terwijl tegenstanders dat wel kunnen opbrengen.

Daarnaast zijn we kwalitatief niet meer goed genoeg, missen we de rust om de bal simpel rond te spelen, is de stootkracht voorin te mager en komen we ten opzichte van de veelal jongere tegenstanders snelheid te kort. We zullen dit gezamenlijk moeten zien om te draaien. Dat we het kunnen was recent zichtbaar tegen de koploper. Ook die wedstrijd verloren we echter nipt. Na een 5-4, 4-3, 1-2, slechts één overduidelijke overwinning en een aantal gelijke spelen bivakkeren we onderaan de ranglijst.

Komende zaterdag de laatste (uit)wedstrijd van 2019. Wederom tegen een sterke tegenstander. Tijd voor de ommekeer, een verrassing en een mooie afsluiting van het jaar !!!

Herman