Verslag 11-5-2019. Alphia Ve1 – VVOR Ve1 Uitslag 2-2.

Met een wat gehavende selectie mochten de helden van weleer afreizen naar het mooie Alphen aan de Rijn. Hoewel er op papier niets meer op het spel stond, wilden de blauw zwarten toch graag de ongeslagen status na de winterstop behouden. Met een beperkt aantal wissels en “creatieve” opstelling, werd er rond 14:00 uur afgetrapt.

Al snel had VVOR het lastig. De organisatie was zo nu en dan ver te zoeken en het tempo lag erg laag. Alphia speelde ook niet bepaald in een rap tempo, maar wist wel beter de vrije man te vinden, omdat het bij VVOR een rommeltje was qua mandekking.
De thuisploeg kwam dan ook snel op voorsprong, toen een afgevallen bal van een meter of 20 in 1x op de pantoffel werd genomen en met een boog over de keeper in de bovenhoek verdween. 1-0 voor de thuisploeg.

VVOR speelde apathisch en kwamen er maar mondjesmaat uit. De thuisploeg hield het beste van het spel en kwam niet veel later op een prima 2-0. Vanuit een dom weggegeven vrije trap mocht de instormende spits van Alphia de bal dusdanig met het hoofd verlengen, dat hij onhoudbaar in de verre hoek binnen viel. Het leek zo’n middag te worden waarbij de helden van de Venhoeve naar de slachtbank geleid zouden worden voor een pijnlijke afloop.
Zeker toen Remco niet veel later het veld noodgedwongen moest verlaten ivm een blessure. Maar zoals wel vaker dit seizoen, richtte de blauw zwarten zich toch op en wisten zowaar wat gevaarlijker te worden. Herman wist een aantal maal zijn man te slim en zelfs te snel af te zijn en op de flanken kregen Stefan en Ewoud met regelmaat ruimte. Verloren zoon Gerben zorgde in het centrum voor het voetballende overzicht, terwijl Paul als ware kilometer vreter zo veel mogelijk gaten dicht liep.

Vanuit een vlotte aanval via de flank, waar Herman zijn man voorbij speelde en Hans wist te vinden, werd de aansluitingstreffer geproduceerd. Hans wist de inlopende Ewoud te vinden, die met een geplaatst afstandsschot de 2-1 binnen schot. VVOR was terug in de wedstrijd en kreeg voor de rust nog 2 aardige kansen op de gelijkmaker. Herman kwam knap vrij voor de keeper en schoof de bal onder hem door. De bal werd nog net door het bovenbeen van de keeper getoucheerd, waardoor de bal voorlangs verdween.

Gerben was met een werkelijk schitterend afstandsschot nogmaals dicht bij de gelijkmaker, maar de bal werd wederom door de keeper aangeraakt en verdween daardoor via de lat over. In de rust was er zeker nog hoop op een goed resultaat, ondanks de slechte start van de eerste 25 minuten. Tevens werd er tijdens de theepauze tactisch wat veranderd, waarmee VVOR uitzicht hoopte te houden op een resultaat. Wat er de 2e helft allemaal gebeurde was een voetbalepisode die voortaan de boeken in zal gaan als “de 9 van Alphen”.

De thuisploeg wilde het duel snel in hun voordeel beslissen en kozen direct weer de aanval. Gelukkig voor VVOR hadden ze het vizier een aantal maal niet op scherp staan en wist Pascal 1x van dichtbij een schot tot corner te verwerken. De mannen van de Venhoeve kwamen er zo nu en dan wel goed uit. Vanuit een gewonnen corner die door Ewoud prachtig bij de 2e paal werd gelegd, wist Stefan vogelvrij binnen te knikken voor de gelijkmaker. 2-2.
Iets daarvoor wist Pascal een voorzet van Alphia voor de instormende spits weg te tikken, maar net als voorgaande week werd hij daarbij aan het hoofd geraakt. Net na de gelijkmaker van Stefan, iets meer dan 15 minuten in de 2e helft, moest VVOR hierdoor noodgedwongen met 10 man verder, doordat Remco al geblesseerd was en Hans net was vertrokken. Stefan nam de plek onder de lat over. Nog geen 5 minuten nadat de black and blue army met 10 kwam te staan, viel ook Gerben geblesseerd uit met een hamstring blessure. Met 9 man en nog zo’n 20 minuten officieel op de klok, zou het een helse job worden om een punt veilig te stellen. Er leek vanuit een soort onverklaarbare oerkracht een overwinningsdrang te ontstaan. Als een soort dorp vol Galliërs, omringt door een leger Romeinen, verdedigde de overgebleven 9 hun doel. VVOR was zelfs tot 2x toe dicht bij de 2-3. Cahit kopte vanuit een moeilijke hoek op de paal en Chris en Herman kwamen net adem tekort om een rappe counter tot doelpunt om te zetten.

Daar tegenover had de thuisploeg met 2 man meer zo’n 36 kansen op de winnende treffer, maar Stefan ontpopte zich met een aantal fantastische reddingen tot absolute man of the match. Van dichtbij gooide hij zich een aantal maal voor de bal en voorkwam daarmee een aantal zeker lijkende doelpunten. Daarnaast mikte de heren van Alphia met flinke regelmaat te hoog, waarmee ze zomaar een tiental kansen om zeep hielpen. Inmiddels kon ook Herman geen stap meer zetten door pijn en kramp waardoor hij nog hooguit als doorkoppunt naar niemandsland kon fungeren. De blauw zwarte Galliërs knokte met 8 man achter de bal voor elke meter en wisten zo op miraculeuze wijze een punt uit het vuur te slepen.

Zelfs de totaal overdreven ruim 10 minuten extra tijd, van de verder prima fluitende leidsman, mochten de thuisploeg niet baten. Complimenten voor het hele collectief en dan met namen “de 9 van Alphen”.  Herman haalde alles eruit wat zijn lichaam toe liet en daar voorbij. Ewoud met een doelpunt en een assist erg belangrijk. Danny en Eelco die 90 (o nee, 100) minuten lang een schaduw waren voor hun man.  Onno die in ondertal pendelde tussen flank en centrum, Cahit die een dijk van wedstrijd speelde als centrale verdediger, met Chris in zijn rug die het team op sleeptouw nam en tot de laatste minuut motiveerde en op sleeptouw nam.
Paul, de man met de 6 longen, die bleef gaan en daarmee het toonbeeld van onverzettelijkheid was en last maar zeker not least Stefan, die eerst de gelijkmaker binnen kopt en vervolgens zijn team meerdere malen van een nederlaag behoede met geweldige reddingen.
Chapeau en respect voor deze met 2-2 gewonnen wedstrijd………