Kampioenswedstrijd VVOR JO12-2, 11 mei 2019

En plots was het zover; een mooie lentedag bracht afgelopen zaterdag 11 mei 2019 een nieuwe kampioen bij de jeugd van VVOR: JO12-2. Na de keiharde voetballessen van afgelopen week tijdens de Champignons League durfde eigenlijk niemand meer een voorspelling te doen over het fraaie lot wat in het vooruitzicht lag voor het team. Kampioenschap kon behaald worden, ook al moesten er nog 2 wedstrijden gespeeld worden, als de directe concurrent zou verliezen en wij natuurlijk zouden winnen. Alleen de trainers Ian van Eck en Stefan de Haas trokken zich niets van de gebeurtenissen van afgelopen week aan en gingen ervan uit dat het pech alleen voor onze hoofdstad was bestemd deze week; ze kochten dus al optimistisch de kampioensmedailles in zodat ze direct uitgereikt konden worden met de beker. Wat een inzicht! Wel terecht, want de beide mannen hebben er vanaf het begin keihard aan gewerkt om de jongens met grote persoonlijke aandacht te coachen. Positief, maar wel benoemen als het niet goed gaat en hierop net zolang blijven hameren dat het er wel uitgeslepen moest worden. Niet een van de spelers kon ontkomen aan de vele decibellen van de stem van coach Ian die ze aanspoorde om wakker te worden. Stefan deed op de achtergrond zijn diplomatieke werk en zo werd het team gesmeed.

Afgelopen zaterdag de wedstrijd tegen DSO Benthuizen. Het enige nadeel van het zijn van de koploper is het feit dat al je tegenstanders extra gemotiveerd zijn om van je te winnen. En zo ook deze jongens uit de polder; ze kwamen voor de winst. Speelde fanatiek ondanks het feit dat ze qua lengte allang onder hadden gedaan aan onze spelers. Het werden taaie een-op-een gevechten met weinig lange ballen waar onze jongens moeite mee hadden want ze werden geplaagd door de zenuwen. Die verrekte zenuwen die ze soms al voor de klok van 6 uur in de ochtend uit hun slaap hadden gehaald, waren nu nog altijd aanwezig. Dat zorgde zelfs voor een 0-1 achterstand. Maar deze tegenslag werkte meer als opwekmiddel dan als mokerslag want kort nadien maakte Jochem Stolze al de 1-1. Net zoals een oude diesel startte het elftal langzaam en moest de gang erin komen. Maar als de machine eenmaal draait, worden er grote stappen gezet. Zo verdedigde Samuel de Haas met volle overtuiging en ook de eeuwige stofzuiger Senna Provoost maakte weer overuren om de vele aanvallen van Benthuizen te keren. Jeremy Keijzer geplaagd door een beenblessure maar zijn hoofd gaf hem de opdracht om gewoon te spelen. Wat een karakter vent! Jop van Zitteren werkte verder aan zijn krachtig herstel en is zeer nuttig als aanvallende verdediger. Nils Prakke verzilverde zijn kansen op een uitmuntende wijze. Fender Steenbrink won bijna alle duels en zijn slidings deed hij zonder overtredingen. Thijs de Klerk benutte zijn snelheid en rende de tegenstanders eruit. Alexander Krcum was weer heer en meester op de gehele rechterflank.
Keeper Emilio Alionyte-Verweij stond er weer met vol enthousiasme en hield daarna als een leeuw die zijn territorium verdedigt, helemaal vrij van meer tegendoelen.

Het resulteerde in 7 mooie doelpunten en dankzij verlies van de concurrentie mocht VVOR JO12-2 het kampioenschap gaan vieren. Wat een belevenis!

Dank aan iedereen die gezorgd heeft voor een prachtig seizoen!