JO15-1 sluit seizoen af met 4e plek op internationaal toernooi

Rotterdam/Capelle – Op een zonovergoten sportpark De Venhoeve trad VVOR JO15-1 zaterdag aan voor hun deelname aan de Dutch Soccer Youth Cup. De tweede seizoenshelft was moeizaam geweest, dus lag er een mooie kans om die nare smaak weg te spoelen. Versterkt met Elijah Wielzen en Sem Stek stonden 13 man aan de start voor de poulewedstrijden.

Poulewedstrijden zaterdag
VVOR ging voortvarend te werk in hun poule, waarin naast Geinoord (Nieuwegein) en competitiegenoot ARC ook het Duitse FC Hürth was ingedeeld. De eerste wedstrijd tegen de Duitsers was VVOR er op gebrand een resultaat te halen. Beide partijen boden elkaar goed weerstand, maar het was twee minuten voor tijd dan toch VVOR dat de ban brak. Na een goed laag ingeschoten vrije trap van Daan Stalfhofen, was het aanvoerder Mick Zuidwegt die de rebound achter de keeper wist te krijgen 1-0.

Net als in de competitie ging de wedstrijd tegen ARC weer gelijk op. Met enkele kansjes over en weer golfde het spel heen en weer, maar zonder doelpunten: 0-0. Het zou op de laatste poulewedstrijd aankomen tegen Geinoord.

Ook de bezoekers uit Nieuwegein boden goed partij. VVOR verloor te vaak het geduld door de bal lang te spelen, maar bleef er wel collectief voor knokken. En met succes: na goed doorzetten van Daan Stalhofen kwam er na 17 minuten de 1-0 op het scorebord. VVOR ging als poulewinnaar met 7 punten uit 3 wedstrijden door naar de finalepoule op zondag!

Finalepoule zondag
Een dag later mocht VVOR aantreden op sportpark Schenkel van SVS Capelle. De uitslagen van zaterdag hadden bepaalt dat VVOR in de poule kwam met RSC Anderlecht, SVS Capelle en FC De Bilt.

De eerste wedstrijd was direct tegen de jeugdopleiding van de Belgische profclub. Al snel werd duidelijk dat de Brusselaars vaardiger aan de bal waren, maar VVOR stelde daar een flinke dosis werklust tegenover. Hoewel Anderlecht sterker was, wist de ploeg lang niet tot scoren te komen. In de slotminuten constateerde de scheidsrechter een handsbal van Gijs Arnold in de 16 meter, waardoor de Belgen een uitgelezen kans kregen voor de winnende treffer. Doelman Hielano Gerrits kreeg nog wel zijn vingers tegen de bal, maar het mocht niet baten: 1-0 voor RSC Anderlecht.

De tweede wedstrijd moest thuisploeg SVS dan prooi worden voor VVOR. Voortvarend gingen beide ploegen weer aan de bak, waarbij snel duidelijk was dat VVOR de sterkere ploeg was. Uit een corner, de variant die er vanaf dag 1 in is gestampt, kopte Daan sterk binnen: 1-0. Daarna bleven de kansen komen, maar hadden enkele VVOR’ers het vizier niet op scherp. Tot het moment kwam dat Ilyas Mataich de bal klaar mocht leggen voor een vrije trap. Met een leep schot in de linker kruising verschalkte hij de Capelse doelman: 2-0. Tot slot wist Dennis Guit zelfs nog de 3-0 te maken, waarmee een goede uitgangspositie werd gecreëerd voor een plek in de halve finale.

Het kwam aan op de wedstrijd tegen De Bilt. Ook hier waren beide ploegen weer aan elkaar gewaagd. In theorie had VVOR aan een gelijkspel genoeg, omdat de verwachting niet was dat SVS van Anderlecht zou winnen (4-0 voor Anderlecht). Toch bleef VVOR zoeken naar een doelpunt, nadat ze achterin een paar keer goed weg kwamen. Vijf minuten voor het einde was het doelpunt dan toch daar: een afvallende bal viel voor de voeten van Daan Stalhofen die niet nadacht en de bal voorbij de keeper van De Bilt wist te krijgen: 1-0.

Halve finale
In de andere finale poule plaatste beide Engelse ploegen zich voor de halve finales. VVOR moest als nummer 2 aantreden tegen poulewinnaar Bishop Auckland St. Mary’s. De Noord-Engelsen tapten duidelijk uit een ander vaatje dan de voorgaande tegenstanders. Met veel snelheid voorin werd het VVOR vanaf minuut lastig gemaakt. VVOR heeft het hele seizoen al moeite met snelle lopende spitsen en dat werd ook in de halve finale afgestraft: een 4-0 oorwassing was het resultaat.

Troostfinale
Ik weet niet wat erger is: tweede worden of een troostfinale moeten spelen. De beurt was in ieder geval aan Eastbourne FC, dat van de latere winnaar RSC Anderlecht had verloren, om het VVOR lastig te maken. Beide dagen hadden bij de Rotterdammers wel hun tol geëist. Opkomende krampen en andere kwalen maakten dat de ploeg letterlijk op z’n laatste benen liep om ook deze wedstrijd nog door te komen. Beide ploegen deden hun best om er nog een wedstrijd van te maken, maar het was op het tandvlees. VVOR kwam knap op 1-0, maar de Zuid-Engelsen wisten langszij te komen: 1-1. Wederom bracht een penalty in de slotfase het finale oordeel. Marcian van Overbeek trok in de slotminuten aan de noodrem, waardoor de Britten het duel vanaf 11 meter konden beslissen: 2-1.

Moegestreden, maar met opgeheven hoofd kan VVOR terug kijken op een geslaagd toernooi: 4e van de 16 ploegen, beste Nederlandse ploeg van het toernooi en 5x ‘de nul’ gehouden.

Daarmee kwam een einde aan een lang, leerzaam seizoen, waarin veel spelers een mooie stap hebben gezet in hun ontwikkeling. Bij vlagen hebben we heel behoorlijk gevoetbald, maar zoals dat met leren gaat: het ging met vallen en opstaan. Op naar een welverdiende zomerstop en volgend jaar veel succes voor alle spelers bij de JO17 van VVOR of elders.

Nico Zijnstra – Trainer/coach VVOR JO15-1