Voorzitter bevestigt plaquette uit 1972 op gerenoveerde kantine.

Voorzitter a.i. Richard Hillo heeft vandaag de plaquette ter gelegenheid van het leggen van de eerste steen op 23 december 1972 door ir. A. van Emmenes teruggeplaatst op de gerenoveerde kantine van VVOR.

De afgelopen tijd heeft de kantine van VVOR een grondige verbouwing ondergaan en was de plaquette tijdelijk verwijderd. Het is een goede zaak om de historie van de club te blijven koesteren.

Wat de historie betreft:

Sportpark De Venhoeve kort voor de bouw van het clubgebouw van VVOR en Eurosport


In het jubileumboek 75 jaar VVOR is te lezen in hoofdstuk 4:

Een eigen terrein
In april 1972 maakte het bestuur bekend dat VVOR samen met zondagvereniging Eurosport drie speelvelden, een trainingsveld en een clubgebouw zou krijgen aan het Lagelandsepad, grenzend aan de Boszoom. De plattegrond van het clubgebouw stond afgedrukt als middenplaat in het VVOR-journaal, een nieuw kwartaalblad. Op 7 april 1972 richtten de verenigingen samen, op advies van de gemeente, de Stichting Eurosport-VVOR op. Die stichting vertegenwoordigde de verenigingen tegenover de belangrijkste contractpartij, de gemeente Rotterdam. Voor de financiering van het geheel kwam de stichting met de gemeente de volgende constructie overeen: de gemeente kocht de kleedgelegenheden en verhuurde die aan de verenigingen. Anders zou de bouw van het clubhuis onbetaalbaar zijn! Ook de velden waren eigendom van de gemeente. Bep de Ruiter meldde zich aan als eerste kantinebeheerder.
Ontwerper Wim Broekhuizen jr. sloeg op 22 september 1972 de eerste paal van het nieuwe clubgebouw. Een gebeurtenis zonder officieel tintje.
VVOR kon in 1972 veertigduizend gulden lenen van de Nederlandse Middenstandsbank voor de inrichting van het clubgebouw. Moedervereniging Onésimus durfde het risico niet te nemen. Dus vroeg Onésimus voor VVOR zelf Koninklijke Goedkeuring aan. Het bestuur voorvoelde dat dit het begin van de loskoppeling was. Voorzitter Aad Menses: “Gaat het kind de ouders ontgroeien? Het heeft er alle schijn van. Hopelijk zal dit niet het begin van het einde betekenen na ruim 47 jaren.”
Nee, het begin van het einde betekende het niet. Wel was VVOR korte tijd later geen ‘ondervereniging’ meer. Eenmaal op eigen benen was er ook een nieuwe naam: Voetbalvereniging Oost Rotterdam.

en verder:

VVOR verzorgde zelf de inrichting van het nieuwe clubgebouw. Daar was veel zelfwerkzaamheid voor nodig. Jan Vonk, later voorzitter, was één van de drijvende krachten achter deze zelfwerkzaamheid. Die VVOR uiteindelijk tienduizenden guldens zou besparen.
Zelfs in deze spannende tijden ontbrak het aan leden met werklust. Clubbladredacteur Joop Smit riep in maart 1973 op tot meehelpen: “Het moet toch een heerlijke gedachte zijn om in je eigen ‘thuis’ een pilsje drinkend, rond te kunnen kijken en te bedenken: “Wat hier staat, daar heb ik met clubliefde aan gewerkt.”
Op 11 augustus 1973 werd het clubgebouw officieel geopend. Aad Menses dankte de VVO’ers die zoveel uur in de afwerking van het gebouw hadden gestoken. En hun vrouwen: “Waar zijn we, wij verenigingsmensen, zonder de steun van onze vrouw? Inderdaad nergens.”
Op het programma van de openingsdag stonden toespraken, onthullingen en een wedstrijd tussen de werkerselftallen van Eurosport en VVOR.

Het staat er niet, maar een van de onthullingen moet de plaquette van de eerste steen zijn geweest … toch?

HR