Verslag 22-7-2020 VVOR 3 – VVOR ve1 Uitslag 3-2

Sinds de abrupte onderbreking van de competie een aantal maanden geleden, hadden de oude heren van de Venhoeve geen wedstrijd meer kunnen spelen.

Maar na vele weken van aangepast trainen met nieuwe oefenvormen op gepaste afstand en sinds kort ook weer partijvormen, mochten de helden van weleer eindelijk weer ‘voor het echie’ voetballen.
 
Tegenstander voor de eerste oefenpot van het seizoen 2020 – 2021 was het team van VVOR 3. Waar de mannen van het 3e uit oud eerste elftal spelers bestaat, daar waren de mannen van Veteranen 1 het eerste oud.
De veteranen traden aan met een selectie van 20 man, waardoor er 2 elftallen konden worden opgesteld. Onder deze 20 bevonden zich de vaak meetrainende Spartanen Kees, Phillipe en Geert. Ook vaste invaller, oer Spartaan en VVOR man Gerard was van de partij en last but not least debuteerde kersverse aanwinst Kelvin ook voor de oude helden. Nieuwste aanwinst Chris was nog niet van de partij.
 
De veteranen starten de eerste helft met:
Pascal- Kees, Ron, Marijn, Han – Stefan, Remco, Alex, Ewoud – Hans, Kelvin.
 
Al snel was duidelijk dat de mannen van het 3e in een zo hoog mogelijk tempo, de veteranen met snelle combinaties kapot wilden spelen. De black and blue army ( met yellow hesjes) werden dan ook al snel achteruit geduwd. De veteranen konden daar in het eerste kwartier weinig tegenover zetten en wisten de spitsen nauwelijks te bereiken.
Vroeg in de wedstrijd wist het 3e al wat kansen te creëren. De grootste kans was voor een aanvaller van het 3e die zich vrij voor de keeper slalomde, maar zn schot gekeerd zag.
 
De druk van het 3e hield onverminderd aan, wat niet veel later zorgde voor het eerste doelpunt. Vanaf de linkerkant van de veteranen (rechts voor de fans van het 3e) kreeg de flankaanvaller van het 3e erg veel ruimte, waarschijnlijk zit de 1,5m regel er bij sommige toch aardig in gebakken, waardoor hij hard kon uithalen. De bal zwabberde wat, maar leek houdbaar. Helaas voor de helden van weleer….. 1-0.
 
Na dit doelpunt leken de veteranen iets meer te gaan voetballen. Zowel op links als op rechts werden de flanken vaak goed gevonden, met name door sterk optreden van het centrale duo op het middenveld Alex en Remco.
Echte grote kansen leverde het in de eerste helft niet op, al viel er nog wel een indraaiende voorzet op de lat.
Hoewel het 3e conditioneel en voetballend veel sterker waren, toch wisten de bal virtuosen uit de 20e eeuw zich kranig te weren.
Domper was dan ook dat de spits van het 3e niet ver voor rust snoeihard de 2-0 boven Pascal in de touwen knalde.
De zelfde spits kon niet veel later oog in oog met de doelman opweg naar de 3-0, maar het lepe stiftje werd doorzien door de goalie en belande in zijn handen. Ook Alex voorkwam met een kopbal op de doellijn nog erger.
Ruststand 2-0
 
De 2e helft werd aangevangen met 2 compleet nieuwe teams.
De veteranen speelde de 2e helft met:
Pascal- Eelco, Ron, Phillipe, Onno- Sjoerd, Marcel, Gerard, Cahit- Geert, Herman.
 
Helaas had voor een aantal heren de boel te lang stil gelegen en was nog niet iedereen zich er van bewust dat ook voor hen het nieuwe seizoen weer begonnen was. Vanuit 1 van de eerste kansen in de 2e helft, wist het 3e direct op 3-0 te komen. Even werd gevreesd voor een walk over, maar daar leken de 11 voetbalbejaarden niet aan mee te willen werken.
Met het sterke duo Ron – Phillipe stond er verdedigend een sterk blok.
Kilometer vreter Marcel knapte veel vuil werk op en regisseur Gerard wist de voorwaardse met regelmaat in te spelen. Er ging zo nu en dan wat dreiging uit van de veteranen.
 
Het 3e bleef proberen tempo te houden en waren continue gevaarlijk, maar lieten hierdoor ook gaten vallen.
Vakkundig werden aanvallen van het 3e onschadelijk gemaakt door de veteranen defensie, of jammerlijk verprutst door de heren van het 3e zelf.
Ondanks de overvloed aan kansen, werd het net niet meer gevonden door de gedreven, fitte mannen van het 3e. De veteranen wilden niet roemloos ten onder gaan en legden af en toe leuke combinaties op de mat.
 
Even kreeg Geert het op zijn heupen, waarbij hij een hand vol 3e elftal spelers het bos in stuurde en de vrijstaande Herman (voor de kenners: De Panna koning van de Venhoeve) wist te vinden voor de verrassende 3-1.
De mooiste aanval van veteranenkant werd helaas niet bekroond met een doelpunt, maar deed denken aan het Tikki Takka voetbal van Spanje in haar hoogtijdagen.
Over veel schijven werd de bal snel rond getikt, waarbij Gerard prima vrij kwam in het 16 meter gebied om in te schieten.
Aangezien Gerard de afgelopen weken vooral getraind heeft op kopballen, leek hij wat te schrikken van een bal over de grond en schoot de bal over.
Het 3e bleef zich stuk lopen op de muur van oud vlees en grijs haar, waardoor het slotakkoord nog voor de heren op leeftijd was.
Op links werd de ruimte gevonden bij Cahit, die de bal met een prima voorzet de 16 in bracht. Daar stond de goed doorgelopen Marcel helemaal vrij om tegendraads in te knikken voor de 3-2.
 
Dit zou ook de einduitslag zijn. Want leidsman Joep floot direct na de aftrap voor het eindsignaal.
Geen schande om van deze heren te verliezen. Er is nog werk aan de winkel, maar de kop is er af.
Zaterdag wacht alweer de volgende oefenpot tegen de vrienden van Sparta.
Op naar een mooie, sportieve en gezonde voetbaljaargang.