Verslag: 29-8-2020. PKC ’85 35+1 – VVOR 35+1. Uitslag: 3-4

Na een tegenvallend seizoen 2019-2020, waarbij de oude heren in het blauw en zwart op de laatste plaats stonden op het moment van het afbreken van de competitie, moet het nieuwe seizoen in het teken komen te staan van de wederopstanding van de helden van weleer.  Als viagra voor de wederopstanding van oude mannen zijn onder andere de trainingen aangepast en verfijnd.  Daarnaast heeft de technische staf niet stil gezeten in de afgelopen periode en zijn er maar liefst 5 nieuwe “jonge” aanwinsten aangetrokken. Na diverse oefenwedstrijden met wisselende resultaten, ging het vandaag eindelijk weer echt ergens om.

De eerste bekerwedstrijd van voetbaleditie 20-21 stond op het programma.
En hoe beter te beginnen dan uit tegen de buren van PKC’85.
Met 2 van de 5 nieuwe aanwinsten in de personen van Kelvin en Jamey aanwezig en een dosis goede moed en zin, reisde de Vedettes van de Venhoeve af naar de overkant van de Prinsenlaan.
In dit leven zijn 2 zekerheden en dat is 1, dat het leven eindig is en 2, dat PKC uit altijd lastig is. (lees: wordt gemaakt).  En ook deze editie werd er weer 1 waar nog lang over na gepraat zou worden.
Naast de 2 nieuwe helden, werd er aangetreden met een complete selectie van nog 14 helden, maar zonder sterkhouder en aanvoerder Ron.
Gelukkig was Paul wel weer van de partij…..
O nee, toch niet.

De zuurstof aan de overzijde van de Prinsenlaan moet de mensch blijkbaar goed doen, want er leek weer een nieuw blik iets te jong ogende spelers te zijn open getrokken. Daar er geen wedstrijdformulier was aangemaakt door het ontvangende team en er dus niet na te gaan was in welke leeftijdscategorie deze heren zich werkelijk bevonden, gaan we er maar vanuit dat ze door de goede zuurstof aan de overzijde jonger ogen.

Dan de wedstrijd.
De black en blue army startte moeizaam en hadden moeite met het maken van vloeiende combinaties en vanuit de positie spelen. De thuisploeg hadden en aantal rappe jongens op het middenveld en de flanken die graag veel liepen met de bal.  VVOR wist nauwelijks gevaarlijk te worden in de beginfase en PKC had het betere van het spel.  Gelukkig voor de oude mannen van de Venhoeve wist de thuisploeg de druk niet door te zetten tot in de 16 meter en zij kwamen niet verder dan wat afzwaaiers of rollertjes in de handen van de doelman.
VVOR ging na een minuut of 20 iets beter combineren en de ruimtes benutten en wist uiteindelijk ook steeds gevaarlijker te worden.
In 1 van de spaarzame gevaarlijke aanvallen van VVOR, ontstond er een ware schiettent voor het doel van de thuisploeg.  Sjoerd zag zijn schot geblokt worden, waarna ook Hans in de rebound zijn schot op de lijn gesmoord zag worden. Jamey had bij de kans die daaruit volgde zijn vizier wel op scherp staan en luisterde zijn officiële debuut op met een doelpunt.
0-1.
Het spel was nog niet geweldig, maar de voorsprong was er wel.  Achterin speelde met name Marijn en Druub en sterke 1e helft. Jeff nam als aanvoerder zijn team op sleeptouw en ook Remco ging zich steeds meer thuis voelen als stofzuiger op het middenveld.  Zuur was het dan ook dat de thuisclub op ongeveer 5 minuten voor de rust op gelijke hoogte kwam.  Eén van de te jong ogende, rappe aanvallers van PKC’85 werd met een pass door het midden weggestuurd.
Met een rappe sprint schudde hij de verdediging van zich af en was hij ook eerder bij de bal dan de uitgekomen doelman. Deze werd met een nog wat rappere beweging omspeelt, waarbij hij nog de doelman onopzettelijk blesseerde en prima afmaakte voor de 1-1. Dit was ook de ruststand.

Op dat moment geen onterechte tussenstand. En behalve wat lichte strubbelingen en niet helemaal goed ingeschatte moment van de leidsman, geen onoverkomelijke momenten.

Door de afwezigheid van Ron en de aanwezigheid van Paul….. O nee, toch niet….., ontstond er wat gedoe rond de wissels, omdat 14 van de 16 aanwezige een ander idee hadden.
Wat duidelijk was, was dat Stefan de plek onder de lat van Pascal over zou nemen, die geblesseerd aan de kant bleef. De overige wisselingen leken duidelijk, maar doordat er wat verschillen van inzicht waren, was het 1e gevolg dat de oude Vedetten met 10 man aan de 2e helft begonnen……

Helaas was dit het minst gekke moment van de 2e helft, want na 30 seconde maakte Jeff het 11 tal weer compleet.
Eén van de reserves van PKC kwam met een blikje RedBull en een vette jonko de kleedkamer uit en het vermoeden was dat hij niet in zijn eentje aan dit langwerpige kruidentuintje had lopen lurken.
Wat er de 2e helft allemaal gebeurde was een opeenstapeling van vreemde momenten en rare beslissingen.
PKC ging wel furieus van start en kwam al vroeg in de 2e helft een aantal maal gevaarlijk door.  VVOR wist zich kranig te weren, maar de leidsman van dienst had mogelijk in de rust van fluit gewisseld, want in de 2e helft werkte hij nog maar 1 kant op. En u raad vast al welke kant van de Prinsenlaan hij opwerkte.
PKC leek in het zadel te worden geholpen door de beste man en kregen werkelijk alles mee en niets tegen, waardoor ze steeds gevaarlijker werden.
Stefan wist zich bij een zeker lijkend doelpunt toch nog te strekken en de bal werkelijk fantastisch onder de lat vandaan te tikken.
Niet veel later zocht VVOR de aanval en zette Sjoerd als Alberto Tomba in zijn beste dagen een reuzenslalom in, die niet op leek te houden. Gelijk voor de Blauw Zwarten eindigde deze slalom met Sjoerd die zichzelf oog in oog met de keeper had gezet. En als toppunt van deze super G zonder sneeuw, ronde hij ook nog eens prima af. 1-2.
PKC leek geknakt en de 1-3 hing in de lucht.
Hans had de grootste kans op dit doelpunt, maar werd na een prima aanval afgaand op de keeper, volledig onder het gras geschopt.
Aangezien de fluit aan deze kant van het veld niet werkte, werd deze 100% strafschop niet gegeven.
Op de reservebank werd al de voorspellingen gedaan dat hij waarschijnlijk later wel aan de overkant gegeven zou worden.
Dit geschiedde binnen 2 minuten.
Bij een tackle op de bal, waarbij de aanvaller van PKC schreeuwde als een pasgeboren speenvarken opweg naar het abattoir , wees de leidsman direct naar de stip.
Met name Stefan was zo door het dolle heen, dat hij na een scheldkanonnade tegen de leidsman het veld verliet en niet meer terugkeerde.
Wat over bleef was een strafschop en Pascal, die inmiddels liep als Manke Nelis, die weer plaats moest nemen tussen de palen.
Bijna leek er gerechtigheid te zijn toen Pascal de goede hoek koos en de bal leek de keren. Helaas schoof de bal net onder hem door en was de onterechte 2-2 een feit.
Hoewel de Berdien Stenberg van PKC steeds meer op een karikatuur van de leidsman van de 1e helft ging lijken, wilde VVOR zich toch niet gewonnen geven.
Helaas was de nadreun van het dubbele penalty incident zo groot, dat door een aantal persoonlijke fouten PKC ook nog vrij door mocht lopen voor de 3-2.
Met dit doelpunt leek op een vreemde manier het vuur bij VVOR weer aangewakkerd, want vanaf dat moment ging VVOR vol gas geven.
Al was het niet altijd fraai, het was een ware teameffort die er voor zorgden dat de Blauw Zwarten weer in de wedstrijd kwam.
Marijn speelde werkelijk een wereld pot achterin. Ook Sjoerd knokte als linksback door tot het bittere einde. Remco en Jeff maakte enorm veel meters en Jamey liet zien dat hij al een tijdje op voetballen zit.
Ook Alex toonde zich multi inzetbaar en toonde op diverse posities zijn meerwaarde.
Ook Herman en Kelvin gingen vuile meters maken.
Beide heren gingen in de eindfase zelfs meeverdedigen en naast uitblinker Marijn ook de sterk verdedigende Cahit ondersteunen om de zege uit het vuur te slepen.

De zege? Ja de zege!!!!

Want niet lang na de 3-2, wist Jamey vrij te komen aan de rechterkant.
Waar hij onbaatzuchtig de bal de 16 in wilde geven voor een voorzet, plofte deze bij de 2e paal verrassend, maar verdiend in de verre hoek voor de 3-3.
Een omdat Karma ook aan deze kant van de Prinsenlaan een b*tch is, schot Jamey niet veel later wederom vanaf rechts en ditmaal 100% zo bedoeld, met buitenkant voet de bal weer in de verre hoek voor de werkelijk heerlijke 3-4.
Berdien slecht bij Stemberg besloot vanaf dat moment dat er dan nog maar 10 minuten extra tijd bij moesten, waarbij de thuisploeg nog 1x heel dicht bij een gelijkmaker was.
Bij de 2e paal mocht een geheel vrijstaande speler van PKC vanaf 2 meter afstand aanleggen voor een schot, maar deze werd door de Manke Nelis met de handschoenen nog goed gekeerd en onschadelijk gemaakt.
Uiteindelijk werd er dan toch afgefloten en was de eerste, zwaarbevochten overwinning een feit.
Niet fraai, niet goed, maar wel een heerlijke overwinning.
Complimenten voor de teamspirit in met name de 2e helft.
Volgende week de heren van SDV op bezoek voor de 2e wedstrijd in de poulefase van de beker.