Verslag 5-9-2020. VVOR 35+ 1 – SDV 35+ 1 Uitslag: 7-2

Deze zonnige zaterdag stond de eerste officiële thuiswedstrijd op de rol. Voor de 2e wedstrijd in de poulefase van de beker werden de oude bekende van SDV ontvangen op veld 3 van de Venhoeve. De wederom brede selectie van 16 man had ook vandaag weer plek voor 2 debutanten, die hun eerste officiële speelminuten in het blauw en zwart mochten maken. Dyon en Vincent waren de debutanten die respectievelijk de defensie en het middenveld kwamen versterken. Tevens had de selectie de luxe van 2 fitte doelmannen, die beide een helft kregen om zich te onderscheiden. SDV wist met een mix van jongere aanwas en oude bekende aan te treden. De 2e klasser zat echter wel wat dun in de wissels.

De wedstrijd begon in een wat laag tempo, maar met veel balbezit en controle voor de oude helden uit vervlogen tijden. VVOR speelde het balletje goed rond en wist het spel vaak van links naar rechts te verplaatsen. Vleugelverdedigers Druub en Dyon sloten niet alleen de flanken goed af voor tegenaanvallen, maar wisten ook de weg naar voren goed te vinden. Ook het duo centraal op het middenveld zorgde voor strijdlust en overzicht. Maryn won veel duels en wist de aansluiting naar voren vaak te maken, terwijl Vincent het overzicht hield, de rust bewaarde en het spel prima verdeelde. Al snel wisten de blauw zwarten een aantal aardige combinaties op de mat te leggen, waar SDV nauwelijks antwoord op had.

Gelukkig voor de bezoekers hadden ze nog een aantal redelijke voetballers meegenomen die zo nu en dan, welliswaar enigzins onbeholpen en soms wat lomp, hun voet voor een gevaarlijke bal zette, anders was VVOR al veel sneller op voorsprong gekomen. Uiteindelijk werd het onvermijdelijke al vrij snel bewerkstelligd. Na goed combinatievoetbal en prima dootzetten van Maryn, was het uiteindelijk Hans die de bal het laatste zetje mocht geven na een prima aanval. 1-0.

SDV wilde wel, maar hadden niet echt het vermogen om heel gevaarlijk te worden. Af en toe kregen de bezoekers wat ruimte, waardoor ze de aanval mochten zoeken, maar dit leverde in de eerste 20 minuten nauwelijks gevaar voor het doel van VVOR op. Na wederom een gewonnen duel van Maryn op het middenveld, werd Hans in de diepte weg gestuurd, alleen op de keeper af. De grensrechter was zo enthousiast met vlaggen, dat zijn vlag uit zijn hand wegvloog, waardoor er voor de scheidsrechter geen vlagsignaal meer was waar te nemen. Hans benutte deze kans door de keeper te omspelen en de 2-0 binnen te schuiven. SDV appelleerde voor buitenspel, maar dit werd niet gegeven.

Na het wissel moment op het half uur was het weer even zoeken naar de juiste positionering. Dit zorgde ervoor dat de bezoekers even een fase wat gevaarlijker konden worden en kwamen toch tot een aantal gevaarlijke kansen. Pascal wist eerst een droge schuiver vanaf een meter of 18 door een woud van benen heen geschoten, uit de verre benedenhoek te tikken. Niet veel later mocht een speler van SDV na een scrimmage in het 16 meter gebied, vanaf een meter of 6 uithalen. Ook deze bal werd door de doelman gekeerd.

Na een soortgelijke scrimmage een aantal minuten later, wierp Sjoerd zich met gevaar voor eigen leven voor de bal, om zo wederom en schot vanaf een meter of 5 eruit te halen. Het hoogtepunt van de 1e helft was echter weer van de oude vedettes van de Venhoeve. Op aangeven van Sjoerd werd Herman iets links van het doel, vrij voor de keeper gezet. Waar Herman normaal vooral met zijn mond erg aanwezig is, liet hij nu zijn voeten spreken. Met een vloeiende voetbeweging en werkelijk schitterende boogbal, plaatste Herman de bal over de uitgelopen keeper voor de 3-0. Dit zou ook de ruststand zijn.

Wanneer de black and blue army vanuit de organisatie zou weten te blijven spelen, dan kon de uitslag zomaar hoog uit gaan vallen.

Met een nieuwe doelman, maar de zelfde goede moed, werd er afgetrapt voor de 2e helft. Wederom had VVOR het beste van het spel en het meeste balbezit. Bij 1 moment van onoplettendheid wist SDV gevaarlijk vanaf de flank door te komen, maar Mark was alert en wist het schot met zijn voeten onschadelijk te maken.

VVOR was gewaarschuwd, maar bleef het meest gevaarlijk en het meest in balbezit. Toch moest Mark niet veel later weer reddend optreden, toen de buitenspelval niet goed dicht klapte en de spits van de bezoekers vrij doorgang had. Mark kwam prima uit en gooide zich voor de bal. Wederom een waarschuwing.

Gelukkig voor de bejaarde bal virtuozen, wisten ze zelf de stand kort daarop uit te breiden. Dyon stoomde aan de rechterkant mee op en wist met de bal aan de voet de rand van de 16 meter te bereiken. Dyon had een splijtende pass in gedachten, maar krulde de bal iets te hard en te diep over de grond het strafschopgebied in. De keeper van de bezoekers was zo onder de indruk van de opkomende back met zijn gevaarlijke pass, dat deze per abuis omviel de linker hoek in.

De bal van Dyon hobbelde ondertussen rustig de rechter hoek in voor de ietwat verrassende 4-0.

VVOR zelf leek ook wat van de leg door dit “weergaloze” doelpunt en vergat even dat SDV toch nog een paar voetballers had.

Tot tweemaal toe in zeer korte tijd stond de defensie van de blauw zwarten enigzins te schutteren waardoor de bezoekers in korte tijd weer 2x voor Mark mochten opduiken. Helaas moest de goalie beide malen zijn meerdere erkennen en met lede ogen aanzien hoe de bezoekers op 4-1 en zelfs op 4-2 kwamen. Gelukkig wisten de helden van de Venhoeve zichzelf snel hierna te herstellen. Vanuit een voorzet vanaf rechts, die schijnbaar niemand verwachte, lieten eerst 4 SDV-ers en daarna nog Hans en Herman, de bal voor het doel langs aan zichzelf voorbij hobbelen. Iets voorbij de 2e paal was Stefan gelukkig wel scherp en ronde netjes af voor de 5-2. SDV kon vanaf dat moment geen vuist meer maken en kon allen toekijken hoe VVOR op jacht ging naar meer. SDV probeerde het nu iets meer verbaal op te lossen, in combinatie met een wapperende grensrechter. Gevolg: wat geklaag en frustratie bij de bezoekers. Nadat de scheidsrechter na veel vlaggen besloot niet meer op elk apel in te gaan, gooide de grensrechter van dienst zijn vlag op de grond en verliet het veld. De druppel was, dat na het niet reageren op wederom een vlagsignaal, Alex de 6-2 mocht binnen werken.

Door een blessure bij de doelman van de bezoekers, kwam er nog een aantal minuten blessuretijd bij. In deze extra minuten gebeurde er iets, wat de meesten van de blauw zwarten al jaren niet meer voor mogelijk hielden. Hans werd vanaf de linkerflank weg gestuurd en kon het strafschop gebied indribbelen en aanleggen voor een schot. Iets wat hij eigenlijk altijd doet, met wisselend succes.

Maar niet vandaag, want als door de bliksem geraakt, remde Hans af en….en…. en… keek om zich heen of er medespelers waren.

Ik begrijp dat u na het lezen van dit wonderlijke voorval u even de tijd nodig heeft om bij te komen.

We gunnen u even de tijd ……………………………………………………………………………………………………………………………….

En als u denkt dat het niet gekker kan, houdt u dan even vast.

Want Hans zag Herman in betere positie staan en gaf de bal breed, zodat Herman de 7-2 binnen mocht schieten. Dit was ook de eindstand. Wederom een overwinning in de beker.

Doordat Perkouw ook zijn 2e wedstrijd wist te winnen tegen de heren van PKC, zal volgende week op de Venhoeve in een onderling duel uitgemaakt worden welk team door gaat naar de volgende ronde van de beker.

Door het betere doelsaldo van VVOR, volstaat een gelijkspel, maar zal voor niets minder dan de winst gegaan worden.
Komt dat allen zien voor een ongetwijfeld daverende bekerkraker.