Verslag 12-9-2020 VVOR 35+ 1 – Perkouw 35+ 1. Uitslag 3-3.

Kwart over vier aftrappen……

Hoe verzin je het. En uiteraard liep de wedstrijd ervoor ook nog eens uit, waardoor de aftrap voor de laatste wedstrijd in de poulefase pas om 5 over half 5 van start ging. Op dit bijna on-christelijke tijdstip, moest er gevoetbald worden tegen de mannen van Perkouw. Een team dat, net als de oude vedettes, de twee eerste wedstrijden gewonnen had.

De blauw zwarten (eindelijk zonder hesjes) hadden door de ruime winst op SDV echter wel een beter doelsaldo waardoor een gelijkspel voldoende was om de volgende ronde te bereiken. Ook al is Perkouw een team uit de 2e klasse, de heren mochten zeker niet onderschat worden. Een hoop jongens van midden en eind dertig, die qua tenue en postuur deden denken aan onze vrienden uit Strijen.

Gelukkig bleken de heren uit Perkouw een stuk vriendelijker en sportiever, waardoor verdere overeenkomsten stopte bij het uiterlijk vertoon. Ook vandaag had de oude Azzuri Nero weer een officiële debutant in de gelederen, want ook 5e zomeraanwinst Chris maakte vandaag zijn officiële debuut.

De wedstrijd die vorige week al werd aangekondigd als mogelijke bekerkraker, zou in werkelijkheid de neutrale toeschouwers niet teleur stellen. Wie het in de eerste helft wel teleur stelde, was een ieder die het blauw en zwart een warm hart toe draagt. Want hetgeen zich met name de laatste 25 minuten van de eerste helft afspeelde, was van een dusdanig bedroevend niveau, dat de technische staf al bijna de aanvraag voor de 3e klasse had ingediend.

Niet dat de eerste 20 minuten wel sprankelend waren, maar Perkouw speelde ook niet bepaald in een tempo om van onder de indruk te raken. Het verschil lag hem echter wel in de werk ethiek en inzet, want daarvan was er bij Perkouw veel meer sprake dan bij het wat makke, gemakzuchtige oude mannenkorps uit Rotterdam Oost. De ruimtes waren te groot, de spitsen stonden te dicht bij elkaar en de middenvelders op de flanken waren druk met de cornervlag van de tegenpartij te dekken. Daarnaast werden er veel foutieve passes gegeven en ging het spel in een tempo, waarnaast het looptempo van oud-voorzitter Bal op de 100 meter van Usain Bolt lijkt.

Er waren nauwelijks kansen te melden voor beide teams, maar VVOR zakte steeds verder door de ondergrens en Perkouw kreeg meer vertrouwen. Uiteindelijk geschiedde wat door dit slechte spel niet uit kon blijven.

Na lang balbezit van de bezoekers, waarbij geen blauw zwarte ook maar enigszins de moeite leek te nemen om het de gasten lastig te maken, werd er midden in het 16 metergebied van VVOR een vrijstaande speler van Perkouw ingespeeld. Deze mocht rustig aannemen en aanleggen vanaf een meter of 11. Mark zat er nog wel aan, maar kon niet voorkomen dat de verdiende 0-1 op het scorebord verscheen. Helaas stortte de helden van weleer hierdoor nog verder in.

Mark wist niet veel later in een 1 op 1 situatie de thuisploeg knap te behoeden voor de 0-2 achterstand , door de bal met voet en lichaam zo te toucheren dat de bal naast het doel hobbelde. Helaas kwam het absolute dieptepunt vanuit VVOR oogpunt niet veel later. Vanuit een aanval van Perkouw, werd de bal iets rechts van het doel de 16 meter in gespeeld. Helaas voor de bezoekers was de bal veel te zacht en niet scherp gegeven…..

Was het niet dat de defensie van VVOR opzij ging als de Rode Zee voor Mozes in zijn beste tijd. Omdat in de tijd van Mozes het meelopen met je man ook nog geen gewoonte was, mocht er bij de 2e paal een geheel vrijstaande Perkouw speler de bal op zijn dode (kunst) akkertje intikken. 0-2. Een werkelijke wanvertoning die ervoor had gezorgd dat de volgende ronde schier onhaalbaar leek geworden.

Aanvoerder Jeffrey sprak zijn troepen in de rust streng toe op het veld en eiste de 2e helft inzet en tempo. Er werd tactisch iets geschoven en iedereen leek gebrand om toch iets neer te gaan zetten en zich niet zonder slag of stoot gewonnen te geven. En dit werd direct heel duidelijk. De woorden van Jeffrey leken effect te hebben gehad, want het tempo werd direct opgevoerd en Perkouw werd van meet of aan onder druk gezet.

Dit resulteerde al snel in een aantal kansen die helaas niet gelijk een doelpunt opleverde. Na een kleine 10 minuten werd Kelvin aan de linkerkant weg gestuurd en hield goed het overzicht. Met een werkelijk perfecte voorzet op maat, vond hij de vrijstaande Hans die prima binnenknikte voor de vlotte aansluitingstreffer. 1-2.

De Azul Negro van de Venhoeve roken bloed en gooide er een schepje bovenop. Jeffrey en Cor stuurden van achteruit de troepen aan. Vincent speelde net als de voorgaande week weer een prima rol op het middenveld. Jamey bracht meer voetbal in het geheel en Kelvin fungeerde als sterk aanspeelpunt.

De druk van de thuisploeg werd steeds groter en dit resulteerde in een aanval waarbij Jamey vanaf links richting de 16 meter dribbelde en daar tegenover 4 man kwam te staan. De eerste 3 speelde hij voorbij alsof ze er niet stonden, maar de 4e leek nog roet in het eten te gooien. Deze man toucheerde de bal nog op het moment dat Jamey wilde uithalen. Gelukkig bleef Jamey kalm en stapte de man de zich bijna voor het schot gooide opzij. Dit was namelijk eigen verdediger Cahit, die door deze actie een soort assist op zn naam krijgt. Jamey plaatste de bal alsnog prima achter de doelman voor de verdiende 2-2.

Perkouw leek geknakt nu de thuisploeg weer virtueel de koppositie had overgenomen. Jamey had tot 2x toe de voorsprong op zijn schoen, maar miste in beide gevallen oog in oog met de keeper.

Zo’n 5 minuten voor het eind maakte Kelvin aan alle onzekerheid een einde. Na een goede pass door het midden, won Kelvin zowel het hardloop duel als ook het fysieke duel van man tegen man. Daarna ronde hij oog in oog met de doelman koel af voor de 3-2.

Door te overmoedig voetbal achterin, waar de bal tot 2x toe over de zijlijn gerost had moeten worden, werd de bal in de 16 aan een tegenstander gegeven. Deze mocht nog in de slotseconde de 3-3 binnenschieten, waarna direct werd afgefloten. Een prima 2e helft zorgt voor de volgende ronde van de beker en wat vertrouwen naar de seizoensopener van volgende week tegen LMO.

De eerste voortekenen van een wederopstanding lijken zichtbaar, maar 1 bekerpoule overwinnings zwaluw maakt nog geen prijzenzomer.

Op naar een mooi seizoen.