Verslag za 4-9-2021: Soccer Boys 35+2 – VVOR 35+1. Uitslag 2-8.

Voor het eerst in bijna een jaar tijd mochten de oude helden van de Venhoeve weer eens aftrappen voor een officiële wedstrijd. 
 
Waar afgelopen seizoen in het teken had moeten staan van de wederopstanding van de Blauw Zwarten, daar lijkt dit seizoen van een andere orde te gaan worden. 
Met geen enkele nieuwe aanwinst, het stoppen of minder gaan voetballen van een flink aantal krachten en dus een flink uitgedunde selectie, zal dit seizoen moeten gaan uitwijzen of de eerste klasse nog het niveau is om op te acteren. 
 
Het beker seizoen ging van start tegen 2e klasser Soccer Boys in het zon overgoten Bleiswijk en kon dus gelijk aantonen of dit niveau meer passend is. 
 
Met 14 man en in een vernieuwd 4-3-3 systeem werd er om half 3 afgetrapt op een prima (echte) grasmat. Kees en Phillipe hadden zich bereid getoond om aan te sluiten bij de helden van weleer en mochten direct in de basis starten. De afspraak was dat er vanuit positie zoveel mogelijk over de grond gecombineerd ging worden en dat er getracht ging worden om vooral rust aan de bal te bewaren.
De gastheren uit Bleiswijk hadden naar eigen zeggen al lange tijd geen voetbalveld meer gezien en wekte bij het warmlopen al niet de indruk over heel veel conditie te beschikken. Vanaf minuut 1 lieten zij dan ook VVOR het spel maken. De bal werd dan ook rustig en zonder tegendruk rond gespeeld en gewacht werd op het juiste moment om de weg naar voren te vinden. De gastheren wachten rustig af, maar gaven al snel 1x tegengas, toen VVOR met te veel man voor de bal, de bal verloor. De bal ging aan de rechterkant van de thuisploeg de diepte in, maar leek te hard voor de rechtsbuiten van Soccer Boys. 
 
Hij wist uiteindelijk toch tegen de verwachting in de bal op de achterlijn voor te geven. 
Pascal, die redelijk versuft aan de wedstrijd begon door verkeerd ingenomen doping, taxeerde de bal totaal verkeerd in, waardoor hij de simpele vangbal door zijn handen liet glippen. Tot zijn grote opluchting had de ingestormde spits van de thuisploeg net voor de wedstrijd zijn teennagels geknipt, waardoor hij deze lengte net tekort kwam. Dit had zomaar de onverwachte 1-0 kunnen zijn. 
 
Behalve nog 1 gevaarlijke bal in de diepte, waarbij Eelco de bal nog net achteruit kon koppen en de gedrogeerde goalie nu wel snel en goed zijn goal uit was, had de thuisploeg de eerste helft niets in te brengen.
 
VVOR combineerde prima en met name Kelvin fungeerde als goed aanspeelpunt. Zowel Kelvin zelf, als ook Hans, hadden een aantal flinke mogelijkheden om het doel te treffen. Het openingsdoelpunt kwam na niet al te lang spelen uit een corner van Jeffrey. Die had de inschatting gemaakt dat zijn teamgenoten niet zo best konden koppen, dus krulde hij de bal direct vanuit de corner bij de 2e paal binnen voor de verdiende 0-1.
 
Ook de 2e goal kwam op naam van Jeffrey. 
Als een ware veldheer heerste hij centraal op het middenveld en sloot aan op zowel linker als rechter vleugel. In dit geval kreeg Jeffrey de bal vanaf de rechterflank en kon opstomen tot zo’n 25 meter, iets rechts van het doel. Waar een voorzet wellicht voor de hand had gelegen had Jeff wederom ingeschat dat zijn teamgenoten toch echt niet zo goed konden koppen. Hierdoor besloot Jeffrey van 25 meter diagonaal uit te halen voor een werkelijk prachtige goal. De bal knalde onhoudbaar onderkant lat in de verre hoek. 0-2.
 
De oude vedette drongen regelmatig aan en combineerde zo nu en dan prima. De 0-3 leek een kwestie van tijd. En hij kwam dan ook voor rust.
Kees kon geheel vrijstaand bij de 2e paal de bal vol op zijn pantoffel nemen, maar schoot daarmee de doelman van de gastheer vol in zijn postzegel. (Het was niet de dag van de doelmannen) De bal vloog omhoog en Kelvin aarzelde niet en nam de bal vol uit de lucht voor een snoeiharde volley. 0-3. Ondanks nog een fiks aantal kansen zou dit de ruststand worden. 
 
Er leek geen vuiltje aan de lucht.
Phillipe stond als rots in de branding de achterhoede aan te sturen. Cor en Jeffrey creëerde veel ruimte op het middenveld en verlegde het spel goed. Gelegenheidsback Chris zorgde voor diepte op de linkerflank en Eelco schakelde als in zijn beste jaren de linksbuiten uit en schijnt hem in zijn broekzak te hebben meegenomen. Kees en Marcel zorgden voor de nodige connectie tussen verdediging en aanval en voorin zorgde Hans, Kelvin, Stefan en later Cahit voor gevaar. Helaas veel Stefan geblesseerd uit en kon Hans maar 1 helft aanwezig zijn. De 2e helft werd dus doseren, daar er nog maar 1 wissel was. 
 
Herman was als linksbuiten binnen de lijnen gekomen en Kelvin werd het aanspeelpunt in de voorhoede. Voordat zich een weergaloze one man show zou ontvouwen in de 2e helft, werden de gastheren wat valse hoop in de schoot geworpen. Door overmoed en nonchalance verloor the Black and Blue army iets te simpel de bal, waardoor de aanvaller van Soccer Boys aan een rush van de middenlijn kon beginnen. Hij leek al snel buiten adem en liep bovendien recht de trechter bij Phillipe en Cor in. Afspelen naar links of rechts leek de enige uitweg. 
In een uiterste inspanning en met zijn laatste kracht punterde hij uiteindelijk de bal tussen Cor en Phillipe door en over de doelman, die de 2e helft meer weg had van een Zombie uit the Walking Dead dan van een doelman. 1-3.
 
De thuisploeg leek wat hoop te krijgen, maar hadden duidelijk nog nooit van het fenomeen Herman gehoord.
Als Maradona in zijn beste jaren dribbelde het Orakel uit Oost regelmatig door de Bleiswijkse defensie. Als een ware Inzaghi stond de Pele van de Venhoeve een aantal maal op de goede plek en was daardoor hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor 1-4, de 1-5, de 1-6, de 1-7 en de 1-8…..
Met name de 1-5 was van hoog niveau, waarbij Kelvin de bal op de linker flank prima vrij maakte, om vervolgens een perfecte voorzet op Herman Ibrahimovic te geven. Herman nam de bal in 1x op de slof en ramde de bal onhoudbaar tegen de touwen. 5 doelpunten in 1 helft, tegen een machteloos Soccer Boys…. Dit gaan we nog heeeeeeel lang horen. 
 
Zoals eerder aangegeven was het niet de dag van de keepers. 
Want de snotfabriek met papbenen die in het gele VVOR keeperstenue was gehesen, promoveerde in de slotminuut nog een rollertje tot doelpunt. Smetje op de wedstrijd, maar uiteindelijk puur voor de statistieken, zorgde dit voor de eindstand van 2-8.
 
De kop is er weer af. 
Volgende week zullen de buren van PKC op bezoek komen op de Venhoeve. Altijd weer spannend wat voor team ze op de been brengen. Op naar een mooi en sportief seizoen, met hopelijk nieuwe legendarische momenten. 
 
Herman, dit verslag staat nu op internet, dus je hoeft het niet meer zelf te vertellen.
We lezen het wel terug 😉