Interview Joey Kars

In het kader van het honderdjarig jubileum van VVOR heb ik 10 vragen gesteld aan spelers die meerdere jaren voor het eerste elftal van VVOR zijn uitgekomen. De bedoeling was om spelers uit periodes aan het woord te laten in het kader van het jubileum. Er zijn enkele spelers die hebben gereageerd. Hieronder komt Joey Kars aan het woord.
Gerard van Rijk

 

 

Wil je jezelf even voorstellen?
Mijn naam is Joey Kars. Geboren op 04.09.1987. Woonachtig in Rotterdam Nesselande. Ik woon 14 jaar samen met mijn vriendin Shirley Noijons en samen hebben wij een zoon, Jessey Kars. Jessey speelt momenteel in V.V.O.R J013-1. In het dagelijkse leven ben ik werkzaam bij Repair Management Nederland B.V – een technische groothandel gericht op de scheepvaart, offshore en industrie.

Repair Management Nederland is tevens één van de sponsoren van V.V.O.R.

Hoe ben je bij VVOR terechtgekomen?

Op 6-jarige leeftijd ben ik begonnen bij V.V.O.R. Mijn ouders zijn woonachtig in Rotterdam Lage Land en na een rondje langs een aantal verenigingen is toendertijd de keuze gevallen op V.V.O.R. Een gemoedelijke club, waar prestatie en plezier goed samen gaan. Een aantal vriendjes kozen ook voor VVOR dus toen was de keuze snel gemaakt.

In welke periode heb je in het eerste elftal van VVOR gespeeld en in welke klasse(n) speelde VVOR toen?

In het seizoen 2003-2004 heb ik mijn debuut als 16-jarige speler mogen maken in de thuiswedstrijd tegen vv Zwaluwen. Destijds speelde VVOR in de 2e klasse onder leiding van trainer Rene Scholts.

Vervolgens heb ik 7 jaar in het eerste elftal van V.V.O.R gespeeld, totdat ik in contact kwam met Alexandria’66, dat destijds in de eerste klasse speelde. Een hechte vriendengroep, wat met minimale (financiële) middelen, een topprestatie leverde door in dat seizoen via de nacompetitie te promoveren naar de hoofdklasse.

Na 1 seizoen Alexandria’66 1 heb ik besloten terug te keren naar het oude vertrouwde nest om vervolgens wederom 7 seizoenen voor V.V.O.R 1 uit te komen. Helaas zijn we in deze periode naar de derde klasse gedegradeerd.

Op 32-jarige leeftijd heb ik toch nog één keer voor een avontuur gekozen en besloten om samen met mijn maatje Rhandy Rademaker voor RV&AV Sparta 1 te kiezen. Onder leiding van trainer Robert Verbeek direct in dit seizoen de nacompetitie gehaald voor promotie naar de eerste klasse, helaas was vv VELO in de halve finale een maatje te groot.

Na één seizoen RV AV Sparta 1 besloten om terug te keren naar V.V.O.R om daar vervolgens af te bouwen.

Wat voor type speler was je destijds in het eerste elftal van VVOR?

Ik ben gestart als linker middenvelder, totdat destijds hoofdtrainer Harry Akkermans van mening was dat ik veel kwaliteiten van een spits bezat. In die tijd heb ik wel bewezen dat ik een neusje voor de goal heb. Dat heeft er ook toe geleid dat ik drie keer topscorer van de regio Rotterdam derde klasse ben geworden.

Heb je een anekdote of grap uit die tijd die je nooit zult vergeten?

Dat was op een trainingskamp waarbij wij de slaapzaal van onze ‘oudere’ medespelers wilde bestormen.

Helaas is dit voor één speler niet zo goed afgelopen. Hij is ’s nachts door diezelfde oudere spelersgroep terug gepakt en is naakt en alleen in zijn boxershort in een grote modderplas gegooid. Boontje komt om zijn loontje!

Wat vind jij nou echt typisch VVOR?

De gemoedelijke sfeer, waar iedereen zich welkom voelt.

Aan welke wedstrijden met VVOR 1 bewaar jij de beste herinneringen?
De promotiewedstrijd van V.V.O.R 1 tegen SC Monster 1 op het neutrale complex van vv Naaldwijk.
Beslissingswedstrijd voor promotie naar de tweede klasse. Een vijandige sfeer op een volgestroomd complex.

De wedstrijd openbreken met een 0-1 voorsprong, vervolgens net voor tijd de 1-1 moeten incasseren via een dubieuze penalty om vervolgens in minuut 116 van de verlenging de 2-1 te maken, blijft wel de mooiste herinnering die mij bij is gebleven.

Heb je nog in andere elftallen van VVOR gespeeld en andere dingen voor de club gedaan?

Momenteel speel ik al een aantal jaren in V.V.O.R 3. Een hechte vriendengroep, met een aantal spelers waarmee ik in de selectie ook al heb gespeeld.

Tevens ben ik alweer een aantal jaren jeugdtrainer van de elftallen waar mijn zoon Jessey in speelt.

Heb je nog contact met oud-teamgenoten? Zo ja, met wie?

Na 17 jaar selectievoetbal, heb ik heel wat spelers en oud-teamgenoten zien komen en gaan. Met een aantal spelers heb ik wel dagelijks contact omdat ze ook in VVOR 3 spelen. Soms komen we elkaar nog wel ’s tegen op feestjes of verjaardagen.

Wat wil je verder nog kwijt over jezelf en over jouw band met VVOR?

Verder niet heel veel meer te melden