Interview Peter Spuijbroek
Interview door Gerard van Rijk in het kader van het honderdjarig jubileum van VVOR: 10 vragen aan enkele spelers die meerdere jaren voor het eerste elftal van VVOR zijn uitgekomen. Deze keer Peter Spuijbroek.
Wil je jezelf even voorstellen?
Peter Spuijbroek, 54 jaar, jarenlang speler van eerste elftal alsmede het derde als veteranen
Hoe ben je bij VVOR terechtgekomen?
Begonnen bij WIA kwam ik op mijn 15e bij VVOR. De eerste jaren waren wisselend, van een B elftal met leuke voetballers tot een seizoen met regelmaat 20-0 verliezend (builds character)
In welke periode heb je in het eerste elftal van VVOR gespeeld en in welke klasse(n) speelde VVOR toen?
1988 t/m 2000 en vervolgens nog een half seizoen in 2002. Begonnen in de 3e klasse, gepromoveerd naar de 1e klasse. In het jaar van de degradatie naar de 2e klasse was ik gestopt (wel een belangrijk detail hahaha), maar het seizoen daarna als routinier weer teruggehaald uit het 2e om het team te helpen te handhaven.
Wat voor type speler was je destijds in het eerste elftal van VVOR?
Begonnen als verlegen voorstopper met uitschuif benen en uitgegroeid naar een (voor vele medespelers onuitstaanbare) mondige aanwezige fanatieke laatste man. Echt technisch was ik niet maar ik had wel overzicht en wist aardig te anticiperen zodat ik niet iedere sprint eruit werd gelopen. Ik zou mezelf omschrijven als een echte teamspeler die de anderen op sleeptouw nam als het nodig was maar niet altijd vooraan stond maar wel als het nodig was.
Heb je een anekdote of grap uit die tijd die je nooit zult vergeten?
Scoren bij Hoekse boys uit en tijdens het juichen getongzoend worden door je aanvoerder (kon allemaal toen!)
Op handen gedragen in de kantine gebracht worden na het ontsnappen aan degratie uit de 3e klasse door een paar minuten voor tijd een coner van Jan Wickel binnen te koppen tegen Smitshoek thuis (1989).
Het tijdens de uitwedstrijd Rijnmond Hoogvliet Sport overlijden van Kees Bulk sr. In hetzelfde jaar.
Het behaalde resultaat bij Zwaluwen Vlaardingen uit met een excellerende Ronald van As die die nacht er voor voor het eerst vader was geworden.
Het eigen doelpunt van Mario Mendonca in de wedstrijd tegen TOGR door een vrije trap 2 meter buiten onze eigen zestien terug te spelen op onze keeper die daar op dat moment niet stond (oeps foutje).
Wedstrijden tegen Ajax.
Kampioenswedstrijd tegen HBSS uit in 1996
Titanenstrijd tegen DOTO uit Pernis.
Wedstrijd tegen Rijsoord. 0-3 achter en uiteindelijk 4-3 winnen.
Wat vind jij nou echt typisch VVOR?
In de periode dat ik er gespeeld heb, was VVOR een super warme vereniging waarin iedereen geaccepteerd werd zoals die was. Je maakte vrienden met mensen uit alle geledingen van de maatschappij en we hadden bovenal veel lol met elkaar. Je kwam niet alleen voetballen maar je deed ook bardienst en sloot de kantine af na gezellige donderdagavonden.
Aan welke wedstrijden met VVOR 1 bewaar jij de beste herinneringen?
Teveel op op te noemen en om uit te kiezen. Zie hierboven bij de anekdotes waarbij ik al vele wedstrijden en vooral toffe medespelers niet genoemd heb.
Heb je nog in andere elftallen van VVOR gespeeld en andere dingen voor de club gedaan?
Zeker, begonnen in de B, op mijn 17e in het 2e en na een half seizoen naar het 1e. Nadat ik gestopt en weer begonnen ben gestart in het 2e en na een aantal wedstrijden weer in het 1e. In het 3e elftal met een aantal legendarische spelers met als hoogtepunten het kampioenschap en het winnen van de knvb beker en afgebouwd bij de veteranen.
Ik ben ook nog kort jeugdtrainer geweest waarin ik jonge f’jes zoals Joey Kars de eerste beginselen heb mogen bijbrengen. Ook de roemruchte herendiners van de veteranen heb ik met veel plezier georganiseerd.
Heb je nog contact met oud-teamgenoten? Zo ja, met wie?
Zeker, niet allemaal even regelmatig maar er zijn banden ontstaan die er voor het leven zijn. Maakt niet uit of ik ze morgen of over 20 jaar ontmoet de gedeelde ervaringen zullen altijd voor een mooie band zorgen.
Namen noem ik niet want dan vergeet ik op zeker een paar mensen.
Wat wil je verder nog kwijt over jezelf en over jouw band met VVOR?
Ik vind het mooi om een substantieel onderdeel te zijn van de geschiedenis van VVOR (ook al kent misschien niemand me meer, haha) maar met meer dan 200 wedstrijden in VVOR 1 heb ik de mooiste periode van VVOR mee mogen maken. Ook al kom ik er nu bijna niet meer weet ik dat als ik binnenkom er altijd mensen zullen zijn met wie ik een gedeelde ervaring heb.
