Verslag 25-5-2019: sv Loosduinen Ve1 – VVOR Ve1 Uitslag 2-3

Op de slotdag van het seizoen 2018 -2019 gingen de mannen in het blauw en zwart op bezoek bij het inmiddels al gedegradeerde sv Loosduinen. De heenwedstrijd op sportpark de Venhoeve was eerder dit seizoen geëindigd in een eclatante 9-0 overwinning, maar vanuit ontmoetingen met Loosduinen in eerdere seizoenen, leerde de ervaring dat zij thuis nog wel eens een “ander team” op de been kunnen brengen. Dit leek op het eerste gezicht mee te vallen deze jaargang, dus kon er rond 14:30 uur onder prima  weersomstandigheden afgetrapt worden.

Er werd gespeeld op gewoon gras, wat qua veld er prima bij lag, Er werd vooraf afgesproken dat plezier voorop moest staan in deze slotwedstrijd om des keizers baard en plezier zou er zijn de 1e helft…………… maar dan wel voor de thuisploeg.
Wat VVOR op de mat legde was werkelijk van een betreurend niveau. Het tempo was, zelfs voor veteranen voetbal olympisch laag; er was nauwelijks beweging te bespeuren en de communicatie was ook niet optimaal.

Het zegt genoeg dat de dug-out van de tegenstander steeds voller liep en er met regelmaat luid gelach vanuit die hoek te bespeuren was. Daarbij kreeg de thuisploeg zoveel tijd en ruimte om te voetballen, dat het wachten was op een doelpunt.
Vanuit een van de aanvallen via de flank, waarbij vaak de voorzet, dan wel de diepte werd gezocht was het na ongeveer 15 minuten raak. De bal viel over de te passieve verdediging van VVOR heen en kon op rand zestien prima worden aangenomen door de aanvaller van Loosduinen. Deze kon vrij doorlopen op Pascal en diagonaal inschieten voor de verdiende 1-0. De ploeg die in 2019 nog niet 1x had gewonnen rook een stunt en een mooie seizoenafsluiter en merkte dat er meer te halen viel tegen dit inspiratieloze VVOR. Niet veel later werd het dan ook 2-0 voor de thuisploeg. Bij weer een bal in de diepte stond Remco goed opgesteld om de bal weg te koppen. In alle rust kopte hij hem terug naar Pascal, die de bal niet verwachtte. De spits van Loosduinen verwachte de bal daar wel en was dus eerder bij de bal dan de doelman. Hij had de hoek voor het uitkiezen en schoof de bal rustig binnen voor de 2-0.

De thuisploeg voetbalde vrolijk en opportunistisch verder, wat nog resulteerde in 1 hele grote kans op de 3-0. Vanaf de rechterkant kon de vlotte buitenspeler van sv Loosduinen naar binnen snijden en alleen op de keeper af gaan. De doelman kwam, helaas voor de thuisploeg en gelukkig voor VVOR, als winnaar uit de strijd en wist het schot nog over de lat te tikken.
VVOR wist hier in de eerste helft nauwelijks iets tegenover te zetten. Een aantal in de kiem gesmoorde schoten en 1x de doelman die de bal uit het doel wist te tikken. Veel meer was er niet. Loosduinen ging dan ook lachend naar het kleedlokaal.

Gelukkig zijn ook de vedette van de Venhoeve nooit te oud om te leren en spraken in de rust af om zich als team op te richten, elkaar te steunen en voor elke meter te gaan, om een prima 2e seizoenshelft ook in stijl af te sluiten. Want aan een slechte 1e helft heeft VVOR inmiddels een broertje dood. De ervaring om hem er alsnog uit te slepen was dit seizoen inmiddels ook al een aantal maal opgedaan en daar werd dan oom de hoop op gevestigd. De 2e helft was dan ook van een heel ander niveau, zowel voetballend als verbaal.

Mooie graadmeter was wederom de dug-out van de thuisploeg, die naar mate de 2e helft vorderde een heel ander geluid ging produceren.
VVOR schoot uit de startblokken en ging voor ieder duel. Met name Marcel, Onno en Sjoerd zaten er met regelmaat goed tussen en elke eerste bal leek ineens voor VVOR. Bij die spaarzame keer dat hij toch niet voor de blauw zwarten was, dan werd de 2e bal wel gewonnen. Cor schoof steeds meer mee naar voren en de flanken van de thuisploeg waren nauwelijks meer gevaarlijk. Met name Danny had zijn man in de 2e helft compleet in zijn zak. VVOR voerde de druk op, ging in een hoger tempo spelen en druk zetten en was veel beweeglijker dan in de eerste helft. sv Loosduinen zakte ver terug en gokte op de counter om zo de voorsprong te verdedigen. De aansluitingstreffer viel vanuit een corner waarbij Ron inkopte, maar een verdediger van Loosduinen kon wegwerken en terug kon koppen op zijn doelman. De verdediger koos voor het laatste, maar Marcel had dit doorzien en stond op de juiste plek om de 2-1 binnen te frommelen.

VVOR voelde dat het Loosduinen bij de strot had. Dit bleek ook uit de aftrap, waar Sjoerd, Paul en Marcel direct weer gingen jagen en de bal binnen 10 seconde heroverde.
De voorhoeden, bestaande uit Hans en Stefan waren veel meer in beweging, waardoor de verdediging van Loosduinen bijna geen grip op hen kreeg. Hans kwam vooral vanaf de linkerflank naar binnen en speelde bij 1 van deze acties fraai 2 man uit om het strafschopgebied binnen te komen. Hans legde de bal terug, maar schreeuwde in zijn pass dat Sjoerd op een andere positie had moeten staan. Sjoerd denderde echter met enorme power en snelheid tussen de verdedigers van Loosduinen door en was alsnog eerder bij de bal om de verdiende 2-2 binnen te knallen.

Loosduinen leek er totaal doorheen te zitten en kwam er nauwelijks nog uit. 1x belandde een voorzet in de handen van Pascal en 1x kwam de spits van Loosduinen gevaarlijk door op de keeper. Ron wist hem echter bij te halen en had bal (en man) voor de spits uit kon halen, waardoor de doelman zich op de bal kon storten. Alles wat Loosduinen was schreeuwde om een strafschop (en wellicht ook terecht) maar de scheidsrechter was te ver weg om dit goed te kunnen waarnemen.
Het daarvoor nog zo blije en lacherige sv Loosduinen werd nu zelf verbaal ook wat onprettiger, maar onsportief werd het verder vriendelijke team nauwelijks.
VVOR drukte nog altijd door en had Loosduinen waar het ze hebben wilde. Met de kont op de 16 (of in hun geval 15) en geen kant meer op kunnend. Stefan zag uitgeweken naar de linkerkant zijn kans schoon toen hij vanuit een ooghoek de niet al te lange keeper en meter voor zijn doel zag staan. Stefan plaatste de bal met een bekeken boog over de doelman voor de verdiende 2-3. Velen dachten aan een mislukte voorzet, maar Stefan verzekerde zijn teamgenoten dat het 100% zo bedoeld was…… Nou vooruit dan maar.
Niet veel later klonk het eindsignaal en wist VVOR een uitstekende 2e seizoenshelft toch nog met een overwinning af te sluiten.

De helden van weleer zullen het seizoen afsluiten met een toernooi bij vv Groeneweg in Zevenhuizen, alvorens de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen van start zullen gaan.
De eerste versterking voor die jaargang is al binnen met Marijn Kleingeld. Daar tegenover staat helaas wel het vertrek van Chris, die het coachen van zijn dochters nauwelijks nog kan combineren met zijn eigen helden optredens. In de aankomende weken zal gekeken worden welke vorm de selectie van de blauw zwarte vedetten het aankomende seizoen zal gaan krijgen. Voor nu wensen wij iedereen een hele mooie zomer toe.
Laten we er ook volgende jaargang met elkaar voor zorgen dat we op zo’n prettig mogelijke manier kunnen doen wat we het liefst nog jaren willen doen….. (ik bedoel voetballen heren 😉 )
Tot volgend seizoen!