Dool’s column: Voorzitter, voorzetter of voorganger
De man met de hamer –
Vraag een willekeurig persoon welk beeld hij voor zich ziet bij het woord ‘voorzitter’ en de kans is groot dat men met een beschrijving komt van een meneer in een strak afgemeten pak. Zittend aan een tafel, om hem heen een aantal toehoorders en in zijn hand de bekende voorzittershamer. Vaak zit hij een beperkt aantal vergaderingen per jaar voor, soms vervult hij deze rol zelfs binnen meerdere organisaties.
Hoe anders is dat bij de gemiddelde voetbalclub. Daar is het verre van een erebaantje. Sterker nog, regelmatig staat hij samen met zijn mede bestuursleden en de fantastische harde kern van vrijwilligers met zijn poten in de modder. Zowel letterlijk als figuurlijk. Zo gaat het al jaren bij onze club VVOR. Ik hoor u denken ‘dan moet het beter georganiseerd worden’. Deels zal dat waar zijn, aan de andere kant hebben we te maken met onbetaalde vrijwilligers die naast het verenigingsleven veelal een baan en een gezin hebben. En mensen die structureel hun bijdrage willen en kunnen geven zijn lastig te vinden (wie durft ?).
Dit alles maakt dat de benaming voorzitter de lading al lang niet meer dekt.
Soms ben je een ‘voorzetter’. Je hoeft maar een idee te lanceren, anderen pikken dit direct op en het vereist nog nauwelijks omkijken. Alsof je als buitenspeler de bal blind voorgeeft, de spits maakt hem toch wel af. Een recent voorbeeld hiervan is de uitwerking van de voorgenomen verbouwing van ons clubgebouw. Gevraagd om een simpel schetsje kwam MDL architecten geheel vrijblijvend met een professioneel uitgewerkt plan dat de basis is geworden voor onze verbouwingsplannen.
Soms ben je als de als bestuurslid de ‘voorganger’. Als je het zelf niet doet, doet niemand het. Natuurlijk is niet alles even relevant, maar gewoon leuk om te doen. Deze zaken geven net wat extra glans aan de club. Dit zijn over het algemeen de wat gemakkelijker projectjes. Voor de wat complexere/tijdrovende trajecten zou het o zo fijn zijn wanneer de voorzettersrol ingenomen kon worden. Al is het maar omdat de mogelijkheden en beschikbare tijd als ‘voorganger’ op een gegeven moment zijn uitgeput. Denk hierbij aan de sponsorcommissie/business club die een forse impuls moet krijgen, maar ook aan het feit dat we zelf regelmatig op zaterdagen de bar moeten opstarten en de velden moeten keuren bij slecht weer.
Persoonlijk combineer ik de bestuurstaak met het acteren op het voetbalveld omdat het spelletje nu eenmaal het mooiste is dat bestaat. Zowel als scheidsrechter, als in het blauw zwarte shirt bij de veteranen. Ook hier met de poten in de modder, gewoon als één van de jongens. Vol goede moed trachten we de tegenstanders onze wil op te leggen, hetgeen steeds minder vaak lukt. Aan het einde van de wedstrijd, iedereen uitgeput, snakkend naar adem en een biertje, komen we hem dan toch nog tegen bij VVOR, zij het niet in strak pak: ‘De man met de hamer’.
Herman van den Dool
voorzitter VVOR
