JO19-1 in eindsprint naar de titel

Na het verlies tegen koploper Jodan Boys in de 2e competitieronde leken de titelaspiraties de ijskast in te kunnen. Toen Jodan Boys in de volgende competitieronde ook punten morste roken de jongens van O19-1 bloed. Een indrukkwekkende achtervolging werd ingezet. Toen Jodan Boys een maand later nog een keer verloor, werden de rollen van jager en wild omgedraaid. Begin maart stond VVOR op de 1e plaats met de hijgende adem van een aantal achtervolgers in de nek.
VVOR gaf geen krimp onder deze druk van “het moeten presteren”. Begin april ging het nek aan nek met steeds minder concurrenten. Ieder foutje kon fataal zijn. Van druk was niet veel te merken. Integendeel. In 4 wedstrijden werden 3 teams uit de top 5 aan de kant gezet en werden 12 punten gehaald met een doelsaldo van 23 voor en 3 tegen, waarmee ook het doelsaldo tot een onneembare hoogte leek opgevoerd.
In de wedstrijd uit bij Flakkee kon het gebeuren. 1 Puntje was genoeg.
Een uur rijden van huis, in een lekker zonnetje en met een tribune vol supporters hadden de jongens zin in de ontknoping. In de warming-up bleek dat Delano onvoldoende was hersteld en helaas niet kon spelen. Onverstoord begonnen we scherp aan de wedstrijd. Waar Flakkee met 3 dispensatiespeler uit de senioren snode plannen had, wist Dani binnen 5 minuten uit een assist van Stefan de 1-0 te maken en was de toon gezet. Flakkee gaf nog meer gas en trok in een sportief maar steeds fysieker duel het initiatief naar zich toe. Na een half uur volgende een kleine omzetting, waarmee we de controle over de wedstrijd terug namen. Weer was het Dani die een goede assist van Troy afrondde tot 2-0. Vlak voor schiet Sander een bal van 20 meter de bovenhoek in en konden we met een comfortabele 3-0 rustten.
Na de rust begon Flakkee aan een wanhoopsoffensief. Maar het was Dani die met zijn laatste krachten de hattrick completeerde en ons op 4-0 zette, waarna hij op de bank kon rusten. Flakkee werd steeds sterker. Fabio liet weer zien waarom het hele team blind vertrouwen heeft in onze sluitpost. Toch kon hij de 4-1 niet voorkomen. Nummer 11 van Flakkee kreeg vleugels en bij Flakkee groeide het geloof in een wederopstanding. De hoop werd even getemperd toen Mitchel uit een assist van Valentijn 5-1 scoorde. Toen kort daarna de 5-2 viel ging Flakkee met nog een kwartier te spelen weer geloven in een wonder.

Raoul offerde zichzelf op en schakelde de beste speler van Flakkee uit. Daarmee was de laatste angel uit de Flakkee-aanval verdwenen en speelde VVOR de overwinning eenvoudig naar het einde. Valentijn scoorde nog 6-2 uit een assist van Mitchel. Op zijn beurt gaf Valentijn een intikker aan Tico voor een 7-2 eindstand.
Vanaf de tribunes werd het “we are the champions” ingezet. Er was applaus van het publiek voor de spelers en er was een hartverwarmend applaus van de spelers voor onze trouwe supporters.
Dit was weer een prima wedstrijd van een team waar in deze 2e klasse geen maat op stond. Geweldige gasten die samen een ijzersterk team vormden. Wat hebben we genoten van de successen en aanvallend voetbal. Maar wat hebben we ook veel plezier gehad tijdens de trainingen en de wedstrijden. Een aanstekelijk enthousiasme dat ook onze supporters niet is ontgaan toen ze ons beloonden als “het sportiefste team en kampioen op alle vlakken”.
Jullie zijn de toekomst van VVOR. Onze toekomstige selectiespelers en het voorbeeld voor andere jeugdspelers. Het kan niet anders dan dat jullie VVOR nog vele successen gaan brengen.
Ik ben trots en dankbaar dat ik onderdeel mocht zijn van jullie team.