Verslag 18/11: SSS VE1 – VVOR VE1 3-3

Na de beste pot van het seizoen vorige week, mochten de veteranen van VVOR deze week op bezoek in Klaaswaal om te spelen tegen laagvlieger SSS. Op papier een tegenstander die te pakken moest zijn, gezien de plaats op de ranglijst en gezien het flitsende spel van de week ervoor van de veteranen. Als deze week de wil om te winnen en het knokken voor elke meter weer zou geschieden, dan zou de 3e overwinning op rij al bijna een formaliteit moeten zijn.

Wat zich echter in de eerste helft ten toon spreidde, en dan met name het eerste half uur, was wellicht het best te omschrijven als een parodie op voetbal. De veldbezetting bij VVOR was dramatisch, simpele passes kwamen niet aan, eenvoudige combinaties werden niet gemaakt en bovenal werd er niet gestreden. De tegenstander SSS leek in eerste instantie ook niet bepaald bij machte om gebruik te maken van het droevige spel van VVOR. Ze kwamen wel een aantal keer gevaarlijk door met lange ballen aan de zijkant, maar echte kansen leverden dit niet op. Typisch voor het “Comedy Capers”-achtige spel van de blauw zwarten was de manier waarop SSS op 1-0 kwam. Het doelpunt van de thuisploeg was namelijk geheel van Oost Rotterdamse makelij, met zoals al vaker dit seizoen, een flinke SDV “afdronk”……
Bij een corner van SSS bleef de bal wat hangen op de rand van het 5 metergebied. Een speler van SSS wist in te schieten, maar Pascal redde de bal nog op de doellijn, waarna de bal voor de voeten van Herman terecht kwam. Deze had alle tijd om de bal weg te knallen, maar besloot op 3 meter van het doel de bal aan de voet te houden. Toen de aanvallers van SSS op hem af stormde, punterde Herman de bal tegen een tegenstander, waardoor de bal weer richting doel ging. Hier viel de bal stil op een meter van de lijn, waar Pascal had kunnen oprapen. Cahit had echter hele andere plannen met de bal, en ramde de bal, geheel vrij staand, met zijn linker het doel in. Tekenend in deze situatie was de iets te hard lachende grensrechter van SSS, die deze “klucht” met veel plezier had staan aanschouwen.

In plaats van dat dit VVOR wakker schudde, leek de ellende alleen maar groter te worden. Cor verkeek zich op een diepe bal, waarbij de spits van SSS alleen op het doel van VVOR af stormde en cool afrondde. 2-0. Vlak voor rust kwam de linksbuiten van SSS, die in de eerste helft al een keer of 6 vrij baan kreeg, naar binnen en schoot de bal door de benen van Ron, buiten het zicht van Pascal, in de korte hoek wat lullig binnen. 3-0 bij rust, met als extra domper dat Martin nog geen 5 minuten na zijn invalbeurt, alweer geblesseerd uitviel en vreest voor het einde van zijn carrière.

In de rust werden er stevige woorden gesproken, met name door aanvoerder Gerard. De eerste helft werd tijdens de rust ook unaniem verkozen tot slechtste ooit, waarna er werd afgesproken dat we ons, na een flink potje schamen, kosten wat het kost moesten herpakken. Zoals eerder dit seizoen, was er een schijnbaar nieuw dieptepunt nodig, om de ogen te openen bij de mannen van VVOR. De mouwen werden opgestroopt en er werd simpeler en sneller gecombineerd. SSS kon niet anders als achteruit lopen en moesten, nota benen met de wind in de rug, steeds verder naar achter. Gezien de stand wilde zij schijnbaar de boel achterin dicht houden en gokken op de counter. Dit lukte eigenlijk maar mondjes maat, waardoor VVOR steeds verder op de helft van de thuisploeg kon doordringen. De flanken werden regelmatig gevonden en om en om schoven Ron en Cor door naar het middenveld. De opgevoerde druk zorgde na ongeveer 15 minuten in de 2e helft voor een fraaie 3-1. Op schitterend aangeven van Gerard, kopte Ron de bal binnen.
Nog niet gelijk reden tot onrust bij de tegenstander. Echter schakelde VVOR weer een tandje bij en werden en er nog meer voorzetten van de zijkant gegeven, waar Ron nu zeer regelmatig te vinden was. Achterin hielden vooral Han, Chris, Marcel en Cor de boel goed dicht, bij de steeds schaarser wordende pogingen van SSS om te counteren. Na weer een prima aanval vanaf de zijkant, wist Ron niet veel later de 3-2 binnen te knikken. SSS leek rijp om overlopen te worden en de messen werden nog meer geslepen. De tot dan toe aardig fluitende scheidsrechter leek ook wat nerveus te worden van de druk van de gasten uit Rotterdam en nam steeds meer dubieuze beslissingen, o.a. in samenwerking met de man met de vlag van SSS. Samen wisten zij echter niet te voorkomen dat 10 minuten voor tijd Hans (wie anders) de geheel terechte 3-3 binnen kon werken.

De 3 punten waren nu echt binnen handbereik en de mogelijkheid daarvoor werd ook gecreëerd. Vanaf eigen helft werd Kaan weg gestuurd via een lange bal en kon vrij door op de keeper. Echter zorgde het steeds komischer wordende duo met fluit en vlag ervoor dat de 3 punten niet mee naar Rotterdam oost gingen, omdat zij samen Hans (die totaal niet deel nam een het spel en in wiens richting de bal niet eens ging) buitenspel zagen staan. Daarnaast besloot de beste man met de fluit ook maar gelijk om ongeveer 5 minuten eerder af te fluiten, om zo in elk geval 1 punt in Klaaswaal te houden.
Uiteindelijk een wedstrijd van tegenstellingen, met 2 gezichten. Een eerste helft om ons voor te schamen en een tweede helft waarin weer eens bleek waartoe VVOR in staat is als ze de wil hebben om te winnen. Volgende week kans op sportieve wraak voor met name de eerste helft, wanneer de heren van Rijnmond Hoogvliet Sport op bezoek komen op sportpark de Venhoeve….