Verslag 30-11-2019: VVOR Ve1-Strijen Ve1 Uitslag: 3-2

De kou hing in de lucht deze zaterdag. Zowel op voetballend, als op meteorologisch gebied. Voetballend wisselen de oude van dagen van de Venhoeve dramatische wedstrijden af met leuke potjes voetbal, waardoor ze helaas in de onderste regionen van de 1e klasse bungelen. Op een frisse voorwinterse dag moesten de blauw zwarten aantreden tegen een ploeg die een beetje hetzelfde lot beschoren is, namelijk de graag geziene gasten uit Strijen.

Ook bij deze ploeg is de leeftijd in de afgelopen jaren zijn tol gaan eisen ten opzichten van de voetbalkwaliteiten, en ook bij deze ploeg wordt dit “gecompenseerd” met vooral verbale strijd (even als bij de thuisploeg).
In dat opzicht stond er dus een heet middagje te wachten in Rotterdam Oost, omdat beide ploegen elkaar traditiegetrouw “niet zo liggen”.
Eerlijk is eerlijk, hier was in de eerste minuten weinig van te merken. Er viel verbaal geen onvertogen woord in het, pak hem beet, eerste kwartier van de wedstrijd. Beide teams speelde de bal aardig rond en creëerde alle twee een aantal kansen. Voor de blauw zwarten, was Hans het dichts bij een doelpunt, maar hij zag zijn snoeiharde kopbal op de paal belanden. Ook Kaan en Alex kwamen een aantal maal in een gevaarlijke positie voor het doel en Ron zag een schot van rand 16 over het doel verdwijnen. Dit alles leverde geen doelpunt voor de thuisploeg op.

Ook de bezoekers uit Strijen kwamen er een aantal maal gevaarlijk door. Met name de rechterkant van VVOR lag met regelmaat wagenwijd open. Met een bekeken steekbal werd de linksbuiten van Strijen alleen voor de keeper gezet, maar hij zag zijn schot gekeerd worden door de doelman. Vanuit de daaruit voortkomende corner kon de nummer 10 van Strijen vrij inkoppen, maar ook deze inzet werd door de doelman van de thuisploeg uit het doel geranseld.
Toch hield de vriendelijke sfeer die er tot dan toe hing niet heel lang stand.
Bij een corner voor VVOR, waarbij kopspecialist Ron uiteraard mee naar voren was om het duel aan te gaan, kwam de aanvoerder van de Blauw Zwarten in een duel tot val, waarbij hij zeer opzichtig en onnodig werd nagetrapt. De ban was gebroken……

Rood, of minimaal geel had op zijn plek geweest, maar de scheidsrechter van dienst zag het voorval niet en een aantal heren uit Strijen speelde de vermoorde onschuld. Wat volgde was een opstootje en de aanzet tot een verbale veldslag vanuit beide kampen. Ervaringen vanuit het verleden hebben uitgewezen dat dit vaak het signaal is voor een aantal mannen van het boerenland om op elke actie te appelleren en te ageren en dat dit vervolgens van verbaal repliek wordt voorzien door de heren in het Blauw en Zwart.

De heren uit Strijen leken zich het meest comfortabel te voelen in deze rol, want vanaf dat moment kregen zij het betere van het spel.
Zijn gingen steeds meer druk naar voren zetten en werden steeds gevaarlijker. Danny was in de eerste helft nog de redder in nood, door op de doellijn een zeker lijkend doelpunt weg te koppen. Niet veel later maakte de bezoekers vanuit een mooie en vlot lopende aanval de 0-1, maar deze werd onterecht afgevlagd en gefloten voor buitenspel. Dit laaide het verbale vuur bij een aantal heren van de bezoekende club nog maar eens op.

In het verslag van het laatste onderlinge treffen kwam 1 persoon van de bezoekers met regelmaat aan bod door zijn verbale uitspattingen en ook ditmaal was het weer zo ver. Omwille van privacy redenen, sportiviteit en kans op censuur en een ban van de site, zullen we verder geen negatieve focus op de tegenstander leggen, maar opvallend was wel dat het rugnummer van de beste man zich weer tussen de nummers 8 en 10 bevond…..
Gelukkig werd er ook nog gewoon gevoetbald en helaas voor de helden van weleer, wisten de bezoekers de opgevoerde druk vlak voor rust om te zetten in een doelpunt.  Door wederom matig mandekken vanaf VVOR zijde was het na goed rondspelen uiteindelijk de nummer……9……. van Strijen die recht voor het doel op een meter of 18 mocht aanleggen voor het schot.
Hij leek de bal niet helemaal goed te raken, maar het effect was er niet minder om, want de bal verdween met een schuiver in de hoek voor de op dat moment verdiende 0-1. Niet veel later werd er afgefloten voor de rust. Stand 0-1.

Er heerste zowaar een stilte in de rust, omdat iedereen zich heel bewust leek dat de achterstand echt enkel en alleen aan onszelf te wijten was. Van deze tegenstander zou niet verloren hoeven worden, wanneer er met meer inzet gevoetbald zou worden. VVOR wilde de 2e helft met meer risico gaan spelen, om zo een overwinning uit het vuur te gaan slepen.

Marijn schoof meer door naar het middenveld en Herman ging als aanspeelpunt achter de spitsen spelen. Alex zorgde eerst met Hans en later met Kaan voor meer beweging voorin, waardoor de gasten al snel achteruit gedreven werden. VVOR kwam hierdoor meer in balbezit en creëerde meer ruimte om te voetballen. Strijen moest achteruit en probeerde met combinatievoetbal via de counter gevaarlijk te worden. Dit lukte een aantal maal redelijk, maar tot enorme doelkansen kwam het niet. Tot dat Strijen na een minuut of 10 in de 2e helft wederom vrij mocht opstomen aan hun linker kant, waarbij er geen VVOR verdediger in velden of wegen was te bekennen. De opgekomen links back zag hoeveel vrijheid hij had en besloot om van een meter of 20 diagonaal uit te halen. De bal ging met een lichte zwabber op de doelman af en was zeker houdbaar. Toch verkeek de doelman zich volledig op het schot, die over hem heen achter hem in het net plofte. Enorme fout en een snelle 0-2.

Strijen vierde het doelpunt alsof ze zojuist de Champions League gewonnen hadden en juist dit leek het laatste zetje in de goede richting voor VVOR.
Want hoewel de verslagenheid voelbaar was op veld 3 van de Venhoeve, toch wilde niemand van de Black and Blue army zich bij dit resultaat neerleggen. Direct werd het tempo opgevoerd en werd met alle risico’s van dien de aanval gezocht. Dit resulteerde als snel tot een hoekschop voor de thuisploeg, die door Ewoud netjes bij Ron werd afgeleverd.
Ron kon vanuit de lucht intikken voor de snelle aansluitingstreffer. 1-2.
Er was nog genoeg tijd om de scoren om te draaien en met een goed resultaat van het veld te stappen.
VVOR ging vlotter combineren en meer en meer op jacht naar de gelijkmaker.
Met Marijn en Marcel op het midden werd het middenveld van Strijen kapot gelopen. Danny en Ewoud vraten de rechterzijde van de bezoekers bijna op en in het centrum was Ron het slot op de deur. Herman wist het spel vanaf de 10 positie steeds beter te verleggen en voorin zorgde Hans, Kaan en Alex voor de nodige beweging.
Onno en Stefan kregen onze rechter kant iets meer in hun greep, waarbij Stefan met een zinderend schot vanaf de middenlijn nog voor de 2-2 ging. (Tot zover de fabeltjeskrant, dat is dan 5 euro Stefan 😉 )
Vanuit een goede aanval via de rechterkant werd de bal uiteindelijk goed voor het doel gegeven. Herman wilde inschieten, maar raakte de bal maar half, waarna hij voor de voeten van Kaan belande.
Kaan wist wel raad met dit “cadeautje” van Herman en tikte de 2-2 binnen.
Alles wat Strijen was schreeuwde om buitenspel, behalve hun eigen grensrechter, die de vlag omlaag hield. Strijen leek geknakt en uitgeput, zelfs verbaal. VVOR rook bloed en met nog een minuut of 12 te gaan gingen ze vol voor de aanval en dus de overwinning.
Strijen kwam er nog maar mondjesmaat uit, maar was nog wel 1x heel dicht bij een doelpunt. Na een prima combinatie op rand zestien, wist de nummer 10 van Strijen zich knap vrij te maken en via de rechter kant op het doel af te gaan. Pascal stormde zijn doel uit om zich op de bal te storten, maar de nummer 10 bleef kalm en lobde hem prachtig over de doelman heen. Gelukkig wist Ron met een uiterste krachtsinspanning de bal nog van de lijn te roeien.

In weer een massale aanval van VVOR, waarbij ze met 10 man op de helft van Strijen speelde, belande de bal op zo’n 18 meter iets naar rechts van het doel, voor de voeten van de mee opgekomen Onno. Onno behield het overzicht en produceerde in plaats van een wild schot, een prima geplaatste voorzet. Ron was als eerste bij de bal om de welverdiende 3-2 binnen te knikken. Strijen was geknakt en VVOR kreeg nog een aantal kansen op de 4-2, die er helaas niet meer in gingen.

De broodnodige 3 punten waren uiteindelijk wel in de tas, wat de sfeer na de wedstrijd weer eens ten goede kwam. Wellicht zal het verslag van Strijen een heel ander licht over de wedstrijd schijnen, maar je kan de mannen in degradatie nood wat subjectiviteit niet kwalijk nemen 😉
We gaan ons nu al opmaken voor een warm en onbesproken welkom in het Strijense land in 2020.