Verslag 2-10-2021 Hellevoetsluis 35+1 – VVOR 35+1: Uitslag 5-4

De officiële competitieopener van deze voetbaljaargang zou voor de heren uit Rotterdam Oost plaats vinden in het altijd “gezellige” Hellevoetsluis. Bij de bookmakers werden de kansen niet al te hoog ingeschat voor de Blauw Zwarten. Dit mede omdat de thuisploeg niet mee wilde werken aan het veranderen van het aanvangstijdstip, waardoor op moment van aftrappen de oude vedettes van de Venhoeve met slechts 10 man op het veld stonden.

Omdat Chris net op zijn dooie akkertje kwam aan sloffen, wilde de scheidsrechter van dienst wel even 5 minuten wachten met de aftrap totdat het elftal compleet was. Om 12.35 uur werd er afgetrapt voor de competitie opener.

Vanwege het feit dat er teveel gebeurde in hele korte tijd, zal ik het kort samenvatten: Om 12.42 uur stond VVOR weer met 10 man op het veld en 3-0 achter….. Binnen 7 minuten hadden de gastheren al 5x totaal vrij voor het doel mogen uithalen, waarvan er 3 in gingen. Daarnaast was Chris binnen 5 minuten geblesseerd uitgevallen met de 3-0 achterstand als gevolg. Gelukkig had Jeff moeite gedaan om nog aanwezig te zijn en kon na 15 minuten het elftal weer compleet maken.

De vlotte 3-0 achterstand zorgde niet bepaald voor een goede teamspirit, waarbij iedere linie naar een andere wees en elkaar geregeld verwijten toe blafte. De ietwat over zelfverzekerde thuisploeg schreeuwde al snel om de 10 doelpunten en daarnaast nog heel veel en heel vaak voor ontzettend veel andere dingen. Halverwege de eerste helft laste de wat beïnvloedbare leidsman ineens een drinkpauze in. Het weer was er niet echt naar en de afspraak was er ook niet, maar voor VVOR even een moment om orde op zaken te stellen. Zonder wissels en de snelle doorbraken waar zelfs de vliezen van Dyons vrouw niet tegen opgewassen zouden zijn, moest er iets veranderen.

Er werd een beroep gedaan op inzet, arbeid en strijd. Dit had direct na de onderbreking effect, want op links werd de Dennis de Nooijer van de Venhoeve, Robert, weggestuurd. Robert speelde zichzelf prima vrij en ronde netjes af voor de 3-1. Even was er hoop, maar de beresterke spits van de thuisploeg zorgde kort daarop ervoor dat hij weer 2x vogelvrij voor de doelman mocht opdoemen en even zo vaak kon scoren.
5-1. Met veel kunst en vliegwerk van de defensie en de doelman, wist VVOR er voor te zorgen dat er geen doelpunten meer bij kwamen die helft. Het middenveld en de aanvallers zorgde in de slotfase zelfs nog voor een aantal flinke kansen, waarbij Alex 1 van deze kansen wist te verzilveren en de 5-2 op het scorebord wist te schieten. Dit was ook de ruststand.

De frustratie was groot bij de heren van de Black and Blue army, omdat ze ondanks de dramatische start en de matige opkomst niet het gevoel hadden dat zo onder hoefde te doen voor de thuisploeg. Ondanks een aantal aardige spelers en gesterkt door een brede bank, opruiende aanhang en een grens- en scheidsrechter die wat gevoelig waren voor het appelleren, wilde de mannen uit het Oostelijke gedeelte van de havenstad zich toch niet zomaar gewonnen geven. Met z’n elven nog 45 minuten vol gas geven…..

En dit gebeurde.
De thuisploeg die na een kwartier uitstraalde een makkelijke middag te gaan hebben, werd steeds verder naar achter gedreven en durfde eigenlijk alleen nog op de counter te spelen. Zeker toen Hans na een defensieve fout van Hellevoet, de bal met een bekeken boog inschoot voor de 5-3. De overmoedige heren in wit en rood gingen steeds meer verbaal de strijd aan en een aantal ook fysiek. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat ook de Blauw Zwarten op en soms over de rand speelde. Wat dat betreft ging het echt van 2 kanten. Jammer was wel dat de leidsman onder de verbale druk van de gastheren hier wel met 2 maten leek te meten. Hans werd 5 minuten naar de kant gestuurd voor commentaar op de leiding.

Op zich terecht,
maar Hans werd 10 seconde ervoor zonder bal in de buurt in een soort houtgreep genomen, waarbij in Judo bijna zeker een Ippon zou volgen als hij Hans ook op de grond had gegooid. Hier bestede de fluitist uit het vestingdorp echter geen aandacht aan. Het hieruit voortkomende opstootje door gebruikte scheldwoorden en verwensingen was vanuit VVOR kant onnodig en excuses waardig (hetgeen ook gebeurde). Niet veel later had een verdediger van de thuisploeg een krosbal op de doorgebroken Robert, bijna klem uit de lucht. Deze handsbal werd echter niet bestraft, omdat de bal volgens de thuisploeg toch bij Robert aankwam en dus voordeel was.

Op zich ok,
mits de handsbal na de aanval alsnog met een kaart was bestraft, vanwege opzettelijk spelbederf. Maar de leidsman ging ook hier mee met de 16 schreeuwende Hellevoeters in en rond het veld. Toch zette VVOR door en werden er nog een aantal grote kansen gecreëerd. Een kwartier voor tijd kopte Herman na een goede aanval zelfs nog de 5-4 binnen. VVOR merkte dat een punt zeker haalbaar was.
De thuisploeg kwam er nog wel een aantal maal gevaarlijk uit, maar Danny, Remco, Maryn, Marcel en Pascal zorgde met een aantal prima ingrepen dat de thuisploeg niet meer scoorde. Helaas was de druk van de gelijkmaker schijnbaar erg voelbaar bij de thuisploeg want de wedstrijd eindigde 3 minuten voor de 90 verstreken waren. 5-4 en een erg dubbel gevoel tot gevolg. 

Irritatie en boosheid over grote delen van de 1e helft, trots en redelijke tevredenheid over de werkethiek van de 2e helft. Volgende week mogen de oude vedettes proberen deze valse start recht te zetten in Klaaswaal tegen SSS.

4-3-3, 4-4-2, 5-3-2, 3-5-2…..
Allemaal opties voor volgende week, waar je minimaal 10 veldspelers en een keeper voor nodig hebt.
Hopen dat de helden van weleer dat die week wel van minuut 1 t/m 90 voor elkaar krijgen.

Topscorers ’21-’22:
Alex 1 uit 1
Hans 1uit 1
Herman 1 uit 1
Robert 1 uit 1.